Zy reed terstond met volle kragt,
Vol angsten en vol vreezen.
Men op den weg haar tyding bragt
Dat haar Lief was verweezen.
Zy nam haar reis kloekmoedig an,
Zy haar Lief op de leer vernam.
En riep met volle kragten,
Pardon, pardon, wilt wagten.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.