Bruyloft-Liedt, op de Feest des gheleerden Jongmans Meester Theodorus Schrevelius, en de E. Jonckvrauw, Maria van Teylinghen, op den 25. Julij. 1599. MYn Boersche fluyt, wel op, wy moeten Ons Tityrs Feest begroeten, Met soeten // Menaelschen Herdersanck, Maeckt hier den ganck Arcadisch Godt met Geyte-voeten, Komt met Syringa boeten Lust, doet den rey beginnen eer lanck, Schenckt Hebe dranck // Liber te danck, Komt, sorghverworgh // En vreughdenborgh,
Die niet op morghen denckt: Syleen Komt oock ghereen // met blijden gheeste: Ghy Nymphen zijt hier al ghebeen, Springt als voorheen // in Pales feeste. Ons Tityr nieu kan 't kudde weyden, Wel voorgaen en gheleyden, Verscheyden // Liedekens speelt hy klaer, Zijn Mins is 't Spaer, Zijn Amaryl, zijns gheests vermeyden Is Mary, Mary, seyden, Van Leyden // tot 't suyvelrijck Alckmaer, Bosschen hem naer // Want Mary waer Hy gonck // hy sonck // Dat wederklonck: Kloeck Herder jonck, 't wil u wel me, Komt Liefd' en Vre // den Echt hier lymen, Thalassus haest u hier ter ste, Komt Hymené // komt Hymen, Hymen. Al vlode naeckt, noch droeghe veel // by Ons Theodoor Cornely, Ons Heliconist, ons Tityr kan Al meer als Pan, Te recht zijn naem men wel Schreef eel // hy Is weerdt, als dat zijn deel // zy Gheheel // vry // Maria van Teylinghen dan // O jonghen Man, Wien golt // ghekrolt // Den kin bewolt, Ghy hebt goe soldt // O Theodoor, Van die goe sloor // Venus te loone, Houdt Mary vry in 't hert al voor Een lief thresoor // en weerde kroone. De Susters zijn (siet) alle neghen Af van hen klip ghesteghen, Om pleghen // hier vreught en alle spel, Bruylofts ghesel, Urani kindt die gaetse teghen, En Iuno door beweghen,
Lancks reghenboghe daelt neder snel, 'T sal lucken wel // Wech na de Hel, Wy sien // al vlien // De rasernien, Oock wy verbien // ong'luckich uyl, U dijn ghehuyl // en ramps verkonden, Mijdt dese Feest, oock tweedracht vuyl, In Tartars kuyl // blijft vast ghebonden. Stroyt voor de Jeught al wech ghegoten, O Bruydegom, u noten, Want 't koten met u moet vergaen, Den nacht komt aen, Siet, Hesper is voorby gheschoten, In Oceaen gaen vloten, Ontsloten // werdt vreught met Hymen saen, Ist nu ghedaen // De bleecke Maen Die lacht // en wacht // Sy toon' haer macht, Een baren sacht // naer acht en een Maendt zy verleen // 't kindt oock wel groeye, Gheeft mam en pap, wieght, stilt gheween, Singt met u tween // al soeye, soeye. Lacht moertgen toe om haer verblijden, Van neghentmaendtsche tijden, Sy 't lijden // vergheten sal met spoet, Kleyn becxken soet, Lacht moertgen toe, wilt schreyen mijden. Siet, dit komt al door 't vrijden, Of by den // Godt Cupido, wiens gloet Doorstraelt ons bloet // In locht en vloet, Ja schier // elck dier // Bevoelt zijn vyer, Den Echt is hier // van louter Goudt, Aen een ghebouwt // Iupiters keten, Daer hy gheheel med' onderhoudt Al 't Aerdtsche woudt // om hoogh gheseten. Nu vaert langh wel, een Nestors leven, U weerde Bruydt verheven, Zy even // als Penelop' oprecht,
Teghen aenvecht: Sy moet u lieve kinders gheven, En voorspoedigh bekleven, Veel neven // t' saem moet ghy sien in Echt, 'T was een jonck knecht // (Ist soo men seght,) Een Wijf, soo stijf // Hingh hem aen 't lijf, Wat vreemt bedrijf? sy en dit kindt, Een worden in 't water Salmacy, Des Echts fonteyn u t' saem oock bindt, Twee eens ghesint // blijft door Gods gracy. Een is noodigh.
Cookies on Poetry Cove