Winter-Liedt: Op de wijse, Edel kerssau. SIet Hyëms kout, Nu krachtigh in zijn wesen, Met tandigh vremdt ghedril, Wiens gheest verflout, Door Boream gheresen, Groot'lijckx tot zijn onwil, 'T blaeubeckx ghekil Kan Vulcaen naulijckx boeten, Venus dieren // noch gheen vyeren Kan zijn druck versoeten. 2. Kegels beijst, Zijns neus gedruyps met hoopen, Wy vinden hier en daer, Zijn baert begrijst, Wil wolligh ruych doorloopen, Maeckt menigh licht hert swaer, Cristaligh klaer
Ist lichaem wel van binnen, Maer heel tegen // 't vreughdigh pleghen Van der lust goddinnen. 3. Hoe schoon hy pronckt Met lichaems witheyt helder, 'T welck Swaen beschamen doet, Nochtans ontvonckt Citeri wicht veel felder Ons jeughdigh swack ghemoet, Waerom verwoet Hy schijnt om dit te wreken, Bruyckt vermoghen // groot om pogen Venus kracht te breken. 4. Hoe wel nochtans Daer Plutos wapens guldigh Ghebreken, vol van kracht, Op die te hans, Als een Leeuw onverduldigh, Ghebruyckt hy volle macht, Waer door versmacht Jeughts lust in 't minnen kampen, Want waer Ceres // Bacchus veer es, Moet oock Venus schampen. 5. Doch kleynen prijs, O dorr' blaeubeck verdrietigh, Ghy aen dit volck behaelt, Die ghy onwijs Door kleen macht zijt vernietigh, Swack, magher, uytghemaelt, En heel verkaelt Door Pores, vol ghebreken, Sonder wapen // dijn betrapen Wort niet eens ontweken. 6. Maer biedt eens handt, Om moedigh te vertrotsen Die op u zijn voorsien,
En schier met brandt Sicylis bergh na botsen, Om u den tandt te bien, Rocks, tabbaerts, thien Manieren van gheweiren, Om u ouden // krom ghevouden Stijven rugh te deiren. 7. De soete jeught, In spijt van u blaeuw wanghen, Hoe fel ghy snipt oft snuyft, Meed' boet de vreught Van hun belust verlanghen, Op dijn hert stael ghestruyft, Dedaligh schuyft Elck heen op twee Pegasen, Dat elck water // Godt 't gheklater Hoort verwondert rasen. 8. Siet, paer end' paer, Hoe wonderlijck in 't swieren, Met minsaem soet aenlock, Nu hier dan daer, Vol dertele manieren, Elck Nimphe schijnt een klock, Ten Hemel trock Noyt snelder zijn besinde, Cretens dochter // Godt onnochter, Als dees hun beminde. 9. Ja Coridon In dicht begroeyde meyen Zijn soete Galathee, Noyt beter kon Tot zijnen lust verleyen, Als hier in bitter snee, Van selfs alree Schijnt sy tot val gheneghen, Blinden schutter // in den dutter
Sendt een vreemt beweghen. 10. Eer ick in 't bree Soud' al de vreught verhalen, Die elck in lust hanteert, Met peerdt en slee, Op Thetis woeste zalen, Met glasigh dack vereert, Siet, Phaebus keert Eer 't grilligh wreet verstranghen, Om den deur en // kouden seuren, Voeren wegh ghevanghen. Lust boven Konst.
Cookies on Poetry Cove