2. Versoeck Klinck-dicht.
DEn Seneca vertelt een reden weirt t' aenvaten,
Al waert dat wijsheyt schoon, haer woonplaets nemen wou
In my, en dat ick die alleen behouden sou,
End' niemant deelen med', ick soudse liever laten.
Ic weet nu, vrient, ghy hebt de Musaes konst ter baten,
En Pallas milde handt is biedend' u haer trauw,
Dat g'lijck de vochtigh Aerd' verciert is met den dauw,
Ghy oock soo zijt verciert met wijsheyt boven maten.
Nu, vrient, ick hop' dat ghy hebt Senecas go'en aert,
En weet dat Wijsheyts vrucht is in u Schuer vergaert,
Laet my, door dijne gonst, wat zaedt daer af ghenieten,
Om dat te saeyen op mijn acker slecht vermaert,
En dan te maeyen vrucht, daer lust toe is ghebaert,
So sal door vruchts geniet, my d' arbeyt niet verdrieten.
Elck Heeft Ghebreck.