Winter-Liedt: Op de wijse, Fortuyn' aylaes der minne boos. HEt schijnt wel datter zijn in 't veldt Ghestadigh twee kampende Heeren, Die d' een den and'ren met ghewelt In haer Rijck soecken te verneeren, Het blijckt alsoo, wy konnen sien Aen Apollo, wiens kracht moet vlien, Als Boreas, vol druckx verseeren, Bringt veel droefheyt voor verblien. 2. Want alle dingh met treurigheyt Schijnt door zijn komst te zijn bevanghen, Verciert gheweesde aerde leyt Met Iunos witte kleedt behanghen, Alsoo dat haer vruchtbarigh lijf Is onvruchtbaer gheworden stijf, Toonende druckigh bleecke wanghen, Siend' als doot door 't fel bedrijf. 3. De hert-verquickster Flora schoon,
Met al haer veldtcierende vruchten, Komt nu van droefheyt niet ten toon, Mits haer minnaer van haer moet vluchten, Pomona lieflijck // tot versaen Met vrucht gherieflijck // is vergaen Door Vries-heer oudt, oorsaeck van suchten, Onghemack en groote schaen. 4. 'T schijnt dat om lieve Moeder t' saem Hier alle d' Aertsche vruchten trueren: Want sy verdwenen onbequaem Haer nu verberghen t' alder uren, De Voghels, Vee // lijden ghepijn, De dieren mee // te samen zijn Ghevanghen met angstigh besueren, Van dees veelvanghende lijn. 5. Een nieuw ghestalt, wesen, en aerdt, Heeft vele dinghen aenghenomen, Door desen fellen grijs ghebaert Men 't water als Cristael siet komen, 't Bosch-nimphigh soet // Driads gheslacht, Niet meer en spoet // ghelijck 't wel placht, Tot wandelen, mits kruyt, dier, blommen Zijn benomen jeught en kracht. 6. Dus al wat Aerdtrijck, Locht en vloet Beswemmen magh, vlieghen oft treden, Onder zijn heerschappy het moet Met druck veel tijts den tijdt besteden: Hier in den Mensch // niet en is vry, Maer teghen wensch // klaptandigh hy Gaet, als koorts hebbend' op de leden, Neustreck schier elckx handtwerck zy. 7. Oock zijn ghekrult schoon mondigh haer Is met vercieringh overtoghen, In schijn als zijnde silver, maer 'T is ongherijf, men is bedroghen, Al door de wreetheyt // die nu stiert
Vyandt van heetheyt // dies hem viert Elck mensche naer zijn best vermoghen, Om versachtingh ghemaniert. 8. Dus desen wijt vermaerden Vorst Van elck bevonden wort wreetdadigh, Is oorsaeck van hongher en dorst, En oock van menighs doot beladigh, 'T schijnt die veel heeft // hert-treckent root, 'T gheen Pluto gheeft // heeft minder noot, Van hem, dan die seer onghenadigh Zijn van Pores heel ontbloot. Prince. 9. Ghy Menschen oudt, by Winter-tijdt Verdort, u leven wort gheleken: Want ghy door ouderdom oock zijt Van vreught en krachten meest besweken, U soete jeught // oft Somer-blom, Leyt in onvreught // ghevallen om, Vol onghemack, en swaer ghebreken, Tot elckx nut den tijt u rom. Elck heeft ghebreck.
Cookies on Poetry Cove