Klinck-dicht.
ALso men d' ouden vrient door kennis magh betrouwen,
Een vriendt oprecht te zijn, mits stadelijck bewijs,
Wien kan ick gheven dan hier in den hooghsten prijs,
Als u mijn vrient Falet, dien ick daer voor moet houwen?
In meer als dertigh Jaer gedaenten veel verouwen,
Daer d' oogen werden blint, de hayren werden grijs,
Den tijt verslijt den Mensch, so kranck als een nacht-ijs,
Maer rechte vrientschap kan niet door den tijt verkouwen.
Ofschoon yet koeltgens komt, door eenig misverstant,
So gheeft den eenen vrinedt den and'ren weer de handt,
En vrient blijft vrient met vrient verplicht in vrientschap krachtigh.
Daerom in 't gulden Jaer, ick my ghehouden vandt,
Dit u, mijn ouden vriendt, te gheven tot een pandt,
Met een vrients groet daer by, u med' broers ooc deelachtig.
Deucht verwint.