Scheyd-Liedt. Op de wijse: Vooghdesse der ghemoeden. EY al vernielend' Vliegher, Die nimmermeer ghestadigh blijft in wesen, Ons lusts vermaecks bedriegher, End' vreughts afkorter, hoe soet uytghelesen, Doch wel // te danck // die 't spel // 't ghesanck Verlast wort om een beter: Want ons vertoeven // maeckt dit nieu paers behoeven Langs hoe heeter. 2. Door vreught onlust te wecken, Dat waer voorwaer onnut den tijdt verspillen: Want afscheyt end' vertrecken, Soud' (acht ick) soo wel Bruydt als Bruyd'gom willen, Siet hoe // belust // wel toe // gherust, Hy vlamt op roode wanghen, Om ondertusschen // in liefde vierigh blusschen 'T groot verlanghen. 3. Maer doch, hoe aenghenamigh Hun lust aenbiedt de soete lacke kueren, Hun snollery minsamigh, Hoe vol vermaeck, magh oock niet blijven dueren, 'T gheval // en lijdt // 't heeft al // zijn tijdt, Hoe soet vergaert, 't moet scheyden, Dus elck na 't rusten // end' laet hen nu in lusten Met hun beyden.
4. Den sachtsten overwinder Treckt alreets over d' ooghen doncker vliesen, Vreughts end' droefheyts verslinder, Door wiens soetheyt ons selven wy verliesen, Komt sluypen // stil // becruypen // wil Ons moe verslitste leden, Elck neem zijn ganghen // eer ghy van hem ghevanghen Wort ter steden. 5. Den baerder aller deughden, End' ghever aller goeden, zy u leyder, Bruyd'gom end' Bruyt, dijns jeughden Veel jeughts vermeerder zy, end' wijt uytbreyder, Doch wensch en // raet // is Menschen // daet, Maer een siet in 't verborghen, Nu veel goe nachten // end' wilt ons weer verwachten Teghen morghen. Lust boven konst.
Cookies on Poetry Cove