Op een aangenaame Wys. Zeg Paul Jonas? Hoe spreekt so astrant? Ik ben een Held op Zee, Tegen mijn Viand; Als het ’er komt op aan,
Ik sal u wederstaen, Mijn trouwe Knechten, Die sullen u bevechten; U Totalieter slaen. Ik ben Paul Jonas, En nog constant, Ik vrees geen Koning van Engeland, Krijg ik u maer op Zee: Gy moet wel met ons mee, Na Duinkerken: Wilt maer aenmerken, Breng ik u op Ree. Wel Paul Jonas, Hoe zyt gy so assurant? Ik ben de Koning van Engeland, Ik sal door mijn Kanon, U brengen na London; Krijg ik u in mijn handen, Ik sal u met ’t Schip verbranden, U tonen wat ik kan. Wel Engeland overgeve doen ik niet, Liever met de Piek, Als na u Gebied: Matrosen en Soldaet, Dat is mijn toeverlaet, Het zijn trouwe Knechten, Die dapper kunnen vechten: Zy vresen voor geen quaet. Men zegt je bent een Americaen, Al u Schepen sal ik Totaliter slaen; Ik had laest terstond, U Schip al in de grond, Nu kunt gy wel denken, Ik sal U krenken:
Doen zwemmen als een hond. Ik ben Paul Jonas en noch constant, Vyf Schepen leggen klaer, Tegen Engeland daer: Als het ’er komt op aan, Sal ik u wederstaen, Maer al u praten, Dat kan hier niet baten; Allon ’er weer op aen. Ik ben de Koning van Engeland, Gy Paul Jonas, Moet doch vallen in mijn hand: Ik heb geen ontsag, Al voor u valsche Vlag: Ik sal u paeijen, Al weet gy ’t so te draeijen. Wel Engeland ik ben een Man op zee, Al wat ik krijg, Dat nemen wy mee, Mijn Volk is wel klaer, Voor u in ’t openbaer, Ik heb gezworen: Wilt mijn Reden horen, Ik breng u in gevaer. Ach Paul Jonas! Spreekt so niet assurant, Ik noch Koning van Engeland, Wy hebben noch geen nood; Versien van Kruid en Lood, Wilt liever zwygen, Ik sal u wel krygen, Al met mijne Vloot.
Cookies on Poetry Cove