Justicie gedaen door Hertog Karel, Graaf van Zeeland, aen sijn Gouverneur, over het verkragten van een Eerbare Vrouw, en haer Man in de Gevangenis liet Onthoofden, waer over hy Gouverneur is gestraft met de Dood, als volgt. Wijse: O Werelt vol van &c. O Werelt vol van overdaet, Wat baent gy open wegen Tot alderhande quaet. Tot wraek bedrijf en moort, Een saek nooyt meer gehoort Sal ik u brengen voort, Sal ik u brengen voort. In Zeeland is dit feyt geschied, Ter tijdt doen Hertog Karel Hier voerde 't groot gebied: Zijn Gouverneur bekent, Heeft hem tot quaet gewent, Maer kreeg een droevig end, Maer kreeg een, etc. Hy sloeg een geyl en dertel oog Op eenen edel Vrouwe, 't Geen hem op 't lest bedroog: En sprak mijn herte lust, Sal nimmer zijn gerust, Voor gy mijn vlamme blust, Voor gy mijn, etc. Zy als een eerbaer kuyssche vrouw, Sprak Heer sou ik verbreeken,
Met u de echte Trouw, Soud' ik mijn lieve Man, Doen sulken grouwel an? Ag spreekt daer nimmer van, Ag spreekt daer, etc. Hy met een opstinaet gemoet, Gink hem na huys toe keeren, Heel toornig en verwoet: Hy liet van stonden aen, Zijn dienaers heenen gaen En hielt haer Man gevaen, En hielt, etc. Betichte hem met Landverraet, Zijn Vrouw geheel verslagen, Die vraegt op heter daet, Wat mag de oorsaek zijn, Dat dus mijn Man vol pijn, Daer moet gevangen zijn, Daer moet, etc. U Man sprak hy wou 't Land verraen, Ik sal hem door Beuls handen, Doen 't hooft van 't Lichaem slaen: Maer by mijn magt ik zweer, Voldoet gy mijn begeer, Gy krijgt u man dan weer, Gy krijgt, etc. Die fout wert hem vergeven dra, Voldoet gy mijne lusten, Soo krijgt u Man gena, Dus kiest in dat geval, Mijn wil te doen voor al, Of ik hem straffen sal. Of ik hem straffen sal. De Kuysche Vrouwe toog mids dien, Seer bitterlijk aen 't schreyen, Sal ik mijn man dan sien, 't Hooft vallen voor hem neer, Of afstaen van mijn Eer, En dat om u begeer, En dat om u begeer.
Mijn lieve man is my soo goet, Als eenig schat op aerden, Of als mijn Eer en Goed, Mijn eer en goed en pant, Mijn man mijn regterhand, 't Moet een van bey aen kant, 't Moet een, etc. Den Booswigt greep haer by der Hand, In 't midden van haer klagen, Wierp haer op 't Ledikant, En heeft soo heel gerust, Sijn geyl en dertele lust, Tot walgens toe geblust, Tot walgens toe geblust. Doen sprak hy Vrouwe gaet nu heen, En morgen moogt gy halen, U man uyt het geween, Bedroeft is sy gegaen, Hy liet van stonden aen, Haer man het hooft afslaen, Haer man, etc. Des morgens opent sy haer deur, En ging vrymoedig treden, Na den Gouverneur, En seyd' groot mogend Heer, Geeft my mijn man nu weer, Voor mijn geschonden eer, Voor mijn, etc. Hy riep twee Dienaers voor den dag, Die bragten haer ter plaetse, Daer sy haer man aensag; Daer lag hy sonder Hooft, Van 't bloedig Swaart verdooft, Van 't leven wreed ontrooft, Van 't, etc. Sy viel op 't doode Lighaem neer, En kuste sijne Wangen, Ja schreyde om haer eer, Trok 't hayr uyt d'herssenpan,
En riep O snood Tyran, Vermoort gy soo mijn man, Vermoort gy, etc. Sy ging als Sinn'loos en verwoet, En klaegdent aen haer Vrienden, Haer aldernaeste Bloed, Den Gouverneur O schand, Heeft my mijn Eer ontmant, Mijn man geleyd in 't zand, Mijn man, etc. Haer vrienden spraken Nigt wel hoe? Laet ons van Zeeland reysen, Terstont na Holland toe, En klagen daer dat quaet, En grouwelijke daet, Aen den Hertog groot van staet, Aen den, etc. Men quam seer haest en ongemeen, Tot Delft binnen reyden, Men ging ten Hove treen; Men sprak den Hertog aen, Deed hem de saek verstaen, Hoe 't al was toegegaen, Hoe 't al was toegegaen, Ag! wreekt de dood van mijnen man, Wreekt mijn geschonden Eere, Soo yemant wreken kan, U valschen Gouverneur, Die bragt my in 't getreur, Bestelt hem straf daer veur, Bestelt hem, etc. Den Hertog sprak u wel versint, En let wel op u reden, Hy is my een goet Vrind, Ik daeg hem voor het Regt, U hier in overlegt, Bedenkt wel wat gy segt, Bedenkt wel wat, etc. Mijn Heer soo de saak is onwaer, So laet mijn Lichaem sagen
Aen stukken van malkaer, Of helpt my onder d' aerd, Door de Scherp-rechters zwaert, De dood my niet vervaert, De dood my, etc. Den Hertog liet den breeden Raed, Terstont ten Hof vergaren, Om dit vervloekte quaet Te straffen ongemeen, Men deed de Vrouw alleen Al in een Kamer treen, Al in een Kamer treen. Toen quam den Booswicht voor den dag, Voor d' hoogen Raet verscheenen, En sprak met bly gelach: Wat is d' oorsaek doch mijn Heer, Dat ik om u begeer, Kom reysen hier soo veer, Kom reysen hier soo veer. De Hertog sprak hem vreeslijk aen, Gy eervergeeten schelm, Wat quaet hebt gy gedaen? Een eerb're Vrouw verkracht, Haer Man ter doodt gebracht, Denk, dat gy straf verwagt, Denk, dat, etc. Hy sprak wie leyt my dit te last? Het zijn verdichte leugens, ô Vorst! daer's niet aen vast: Stel mijn party ten toon, Ik zweer u by de Goon, Hy krijgt verdiende loon, Hy krijgt verdiende loon. Den Hertog sprak, ô Gouverneur, 'k Sal oprecht blijk u toonen, Men opende de deur: Doen wiert zijn hert belaen, Hy sag de Vrouwe aen, Bedroeft daer voor hem staen, Bedroeft daer, etc.
Don Carel wiert als obstinaet, Sprak kent gy wel dees Vrouwe, Die hier nu voor u staet, Dit is u vyandin, Die gy door geyle min, Dwong na u lust en sin, Dwong na u lust en sin. Hy viel van schaemt ter aerden neer, Den Hertog sprak met reden, Herstelt dees Vrouw haer eer, Ik wil tot straffens schult, Dat gy haer met gedult, Terstont haer Echten sult, Terstont haer, etc. Don Carel vraegde aen dees Vrouw Of zy haer wou begeven, Met hem in d' Echte Trouw? Zy sprak, ô Vorst ik kan In d' Echt niet nemen an, Den Moorder van mijn Man, Den Moorder, etc. Hy sprak 't sal u niet schaed'lijk zijn, Gy sult ook wraek genieten, Zo doet den raed van mijn: Dus voort door vrinden raed, En 's Hertogs soete praet, Sy 't Ja-woort geven gaet, Sy 't Ja-woort, etc. Dus wiert de Weduw weer de Bruyt, En d' Houw'lijks voorwaerden, Wiert daer geschreven uyt: Al leyt sy noyt geen kraem, En hy te sterven quaem, Soo bleef sy Erfgenaem, Soo bleef sy Erfgenaem. Dus wiert den Priester voort gehaelt, Het Houw'lijk wiert bevestigt, En voor den Raed bepaelt: Den Gouverneur sprak Heer,
My danken d' Hertog seer, Voor dees genooten eer, Voor dees genooten eer. Don Carel vraegde zijt gy te vreen, Ja Heer, en wy vertrekken, Met alle dankbaerheen, Soo sprak hy seer lieftal, Mijn Bruylofts-Feest die sal, Ook volgen na geval, Ook volgen na geval. Neen sprak den Vorst na mijn vermoen, Soo moet gy de Justitie, En my ook eerst voldoen, Soo knielt nu voor het zant, Op dat gy door Beuls hant, Gestraft wort weer met schant, Gestraft wort, etc. Hy badt den Vorst om Lijfs gena, Maer 't smeeken was verlooren, Den Hertog sprak nu dra, Scherp-Regter volgt mijn last, En geeft den snooden Gast, Het loon hem toegepast. Het loon hem toegepast. Men sloeg hem 't Hooft af met een slag, Het welk dees jonge Weduw', Met blijdtschap al aensag, Sy kreeg na sijne Doodt, Al de Goederen groot, Dat hielp haer uyt de nood, Dat hielp, etc. Dit is waeragtig soo geschiedt, Ter tijdt als Hertog Carel Voerden het groot gebiedt; Hier mee wort ons getoont, Dat straf geen Vrient verschoont, Maer 't quaet sijn meester loont, Maer 't, etc. Eer zy den Hertog en de Justitie groot, Dat sy hem lieten brengen soo ter Dood.
Cookies on Poetry Cove