Nieuw Liedeken van den Verdugadin. Stem: Van de valsche Munters. VRinden blyft een weynig staen, 'k Heb een klugt u te vertellen, &&&&&lon.
Hoe het lestmael is vergaen Met een jonge mamoiselle, &&&&&lon. Die seer fris was en galland, Maer heel kleyne van verstand, &&&&&tan. 2. Dese maagt was twintig jaar En dry dagen oud geworden, &&&&&lon En niemant en sag naar haer, Waerom dat sy altyd knorden, Zy dogt midden in 't sagrin, Had ik dog een verdugadin &&&&&tan 3. 't Meysje woonde by haer nigt En het wierd daer onderhouwen, &&&&&lon en haar lodderlyk gesigt staat heel geestig om te trouwen &&&&&lon maar eylaes het slegt habyt Bragt haer herte vol van spijt. &&&&&tan 4 Zy ley aen haar nigte voor Van een Vergardin te dragen, &&&&&lon maer men gaf haar geen gehoor, Het versoek wierd afgeslagen, &&&&&lon 't Welk dat die maegt soo speet dat sy schier haar keel af beet, &&&&&tan 5 't meysie liep den heelen dag schier al knorren en al byten, &&&&&lon en als het een Jongman sag 't stond om in syn kous te schijten maer dat bitterlyk sagrin, Quam al om die Vergadin, &&&&&tan. 6 Ider een die stond versteld Om haar stuurs en boos gesigte, &&&&&lon elk die sey marie die quelt en men sey het aen haar nigte, &&&&&lon die aan dees trouwsieke maegt straks de reden heeft gevraagt, 7. Nigte sey komt hier marie.
Zegt my d'oorsaek van u kwale, &&&&&lon 't Is een Vergadin sey sy, met soo een bedroefde tale, &&&&&lon Houd gy my nog lang daar van Ik en kryg nog geenen man, &&&&&tan. 8 Dese Nigte stond versteld Zey lief gy suld u beklagen, &&&&&lon Waar mee gy u sinnen kweld, Weet gy wel wat gy wild dragen, lon, Ja sprak sy seer wel gebekt, Iets dat alles overtrekt: &&&&&tan 9 Nigte seyde zwygt daer van 'k Sal u ses nieuw hemden maken, &&&&&lon Neen sey sy daar med' en kan Ik nog aan geen man geraken, &&&&&lon Want het geen men niet en siet En bekoord de Jongmans niet, 10 Hemde slegt of hemde goed Swart bespot met hondert plekken, &&&&&lon Weet de vergadin die moet Al die fieltery bedekken &&&&&lon Sy maakt dat men noyt en lagt Met [...]n kalen onderdragt, &&&&&tan. 11 Dus en peyst gy op geen geld Om nieuw Hemden te maken, &&&&&lon Ten is niet dat my kwelt, Ik moet aen een man geraken, &&&&&lon Koopt my een Sak heel van sey met een Vergadin daer by, &&&&&tan. 12 Daer mee sal ik in de Stad Ook myn aarsgat konnen drayen, &&&&&lon En als die eens is aen 't gat Adieu stoppen ende nayen, &&&&&lon. Al zyn d'onderkleeren kael Zy bedekt dit altemael, &&&&&tan.
13 Ja dit overgroote pak Die de maagden steek bezwaren, &&&&&lon Kan daer onder met gemak Wonen sonder openbaren, &&&&&lon Ja sonder dat men iets van Dit gezwel bespeuren kan, &&&&&tan. 14 Nigte die voldeed haar zin Want sy dogt wat sal ik make, &&&&&lon De kat heeft den drommel in Om aen 't vryen te geraken, &&&&&lon Daerom heeft sy gouw gekogt Al dat 't soete kind versogt 15. En soo 't al wat aengedaen Zag men haer het hooft opsteken, &&&&&lon Dat de jongmans quamen aen Om haer van de trouw te spreken, &&&&&lon Door die schoone Vergardin Raeken sy aen een Capiteyn. &&&&&tan 16. Oorlof Dochters wie gy zyt Als de min u komt te quellen, &&&&&lon Gy moet u ten selven tydt Met een Vergardin aen stellen, &&&&&lon Want al menig siecke sloor Raekt nu aen een man daer door, &&&&&tan
Cookies on Poetry Cove