Stemme: Ryssel gy Schoone Stede, of een Prins van Oostenrijk. WY staan hier in het Veld, Ryssel gy schoone Steede, Met ons Armee gesteld, Om al u schoonighede Met aandagt te bemerken, Gy staat ons seer wel aan, Wat men nog uyt sal Werken: Sal den tyt ons leeren gaan. De Stad Ryssel Al 't geen dat gy daar segt: Zijn my geen nieuwigheden Maar segt my eens te regt, Uyt enkel deugt en zeeden, Wat is dog u verlangen: Dat gy daar soo blyft staan, Tragt gy my te ontfangen: 't Waar veel beeter haast gedaan. 't Geallieerde Krygsvolk Gy waart haast aangerand, Als onse generaalen, Maar gaven de command, Wy tragten meenig maalen, Ons iver te doen blyken, Door vinnig staal en vuur,
En noit niet af te wyken, Wy verlangen maer die uur. De Stad Ryssel. Tragt gy hier dog niet naar, Want al mijn schoone Werken, Sijn magtig ende swaar, Die my koomen versterken, Dus wilt het wel onthouwen, Dat eer u gantsch Armee: In stuk sal sijn gehouwen, En dan noch geen winst hier mee. 't Geallieerde Krygsvolk. Wy laggen met u trots En al u grootsigheeden: Gy spreekt al veel te schots, Men vind wel ander Steeden: Die wy konnen aanranden, Hier in u Frans gebied In u land 't uwer schande, Gy nu contributie siet. 't Geallieerde Krygsvolk voorders. Schoon dat men van dit jaar Geen Steden quam te winnen Wy vraegen daer niet naer En sijn gerust van sinnen Wy hebben dat wy wenschen Van goeden kost en drank In u eygen Provintie Dank den Boer op onsen sank. Crygsvolk. De vrugten van het Veld Die zijn tot ons behoeven Wy koopen sonder gelt 't Welk den Boer doet bedroeven Veel Boomen wy afhouwen
Soo veel men wenst naer eys Om dat wy kooken souwen Potten, Spek en ander vleis. Crygsvolk nog voorders. Van alle proviand Komt 'er in abondantie Elk trekt wat by der hand Dus sijn wy in florantie Men wenst geen beeter leeven Als daar wy nu in sijn Den Heere komt ons geeven Goeden moet en geen Chagryn. Besluyt. Oorlof dan voor dees reys Wy sullen ons commanden Waarneemen naer den eys Voor Steeden of in landen Wy wenschen maer te vegten Als het maar nuttig waar Kan men nu niet uitregten Zoo kan 't sijn in 't ander Jaar.
Cookies on Poetry Cove