Op de Wijse: Jongmans trekt uit 'er muiten SOldaten braaf gesellen, Dat ik hier sal vertellen, Sal raaken menig quant Die misbruyken hun verstant Ik sing dit Lietjen in 't gemeen 't Raakt meest die met den dobbelsteen Verspeelen grouwsaam geld 't Welk op d'aart daar ligt geteld. Den een speelt voor een gulden, Den anderen vol ontdulden Die speelt voor een Dukaat Die verliest wort disperaat Sy vloeken sweeren in het spel, Soo als een duyvel uit de hel Die wint, wint anders niet Als ondeugt en groot verdriet. Want die braaf heeft gewonnen Die loopt naar Bachus tonnen Of de Jenever Fles En sy kloppen op hun tes Dan suypen sy soo schandaleus dat hun den snot loopt uit den neus En eer hy scheyden kan, Wilt hy slaan met alle man. Als hy dan heeft geslagen Volgt somtyts meerder plagen, En worden om dit feyt Wel door de kardons geleit Dit sijn al vrugten van het spel,
dat men soo open haalt hun vel, En nog het meest van al, Tergen God, den opper-al. Wanneer men algelyke de Speelders gaat bekyke, Het is meest al gespuys, die niet hebben als veel luis door 't hembde steekt haar hals meest deur 't Is meest al volk van quade humeur, Vloeken, en vuile praat Sijn hun werken en hun daad. Door al dat dommineeren Moeten somm' diserteeren Maken by ider schult En dan worden sy ontduld Een ider trekt se by de mouw Vraagt oft hy hem betalen wouw Van leening trekt men af 't Geen Capitein in voorraet gaf. Dan valt al hun couragie en worden vol aragie Om dat hun niemant agt Somm' van dorst en honger smagt Dan kiesen sy de lange baan Wanneer sy deserteeren gaan Een speelder in der daat Is selden een braaf soldaat. Oorlof dan braaf Soldaten, Wilt het straf speelen-laten, Voor tyd korting is goet dan hout gy een goet gemoet, Neemt mijn gesang uyt liefde aan, Ik heb 't tot onderwys gedaan Want 't is selden geschiet dat men ryke speelders siet
Cookies on Poetry Cove