Skip to content
1774

De zingende koddenaar

Anoniem

Op een Aangename Wys. Ik heb mijn Duitjes overzien, En ’t Huwelyk overwogen: Ik wil mijn hert en hand aanbien, Aan een Meysje met bruyn ogen,

Of ik het zwyg en of ik het zeg, Soete Susje heeft vermogen Of ik het zwyg en of ik het zeg: ’t Spyt me dat ik alleenig leg.

2. Ik mag wel een Bruynetje sien, Og ’t zijn zulke lieve hontjes Twee blauw oogjes moet ik vlien! Maar ’t hou ’t meer met de blontjes. Of ik het zwyg en of ik het zeg, Ik heb de proef van by haar montjes, Of ik het zwyg en of ik het zeg, Het spyt me dat ik alleenig leg.

3. Og de blontjes zijn zoo zoet, Als zy uit verliefde vonkjes, Schenke gulle overvloed, Het zijn nate Nextar dronkjes, Of ik het zwyg en of ik het zeg: Het zijn zulke Venus lonkjes, Of ik het zwyg en of ik het zeg: Het spyt me dat ik alleenig leg.

4. Wierd ik door de wet belet: Ik ging zoo dadelyk weer uit vreyen Ik nam een koppeltje in mijn bed, En ik lag aan wederzyde, Of ik het zwyg en of ik het zeg, Ik magze alleby wel lyden Of ik het zwyg en of ik het zeg, Het spyt me dat ik alleenig leg.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
De zingende koddenaar · Anoniem · Poetry Cove