Op een Aangenaame Wys.
Wie kan myn eerst aanbien,
O kleine Venus wigt!
Wie kan u min Ontvlien,
Daat het alles voor u Zwigt,
Gy onziet Ia zelfs geen Goden;
En terg haar Bekoorlykheyd,
O kleyne Venus Zoon
Wat baart gy myn al smert,
Voor desen wist ik het niet.
Ik had het ook nooit gelooft,
Van min of van verdriet.
Maar ach zy is mijn Ontroost!
Maar nu helaas ter teyt,
Was ik met min belaan,
Ik ben mijn vryheyd kwyt:
Maar ach het is Gedaan!
Maar ach ’t zal beter gaan.