Wys: Wilt tot 't denkbeeld toe vergeeven. Uit de Deserteur, Opera. Juicht, triumf! ô Neêrlands Braaven! Juicht! --- gy ziet de Dwinglandy Met haar vuigenstoet geslagen Door den arm der Burgery! ---
Solo. Hoe verraad en Heerschzugt woeden Mogten, op uw vrijen grond, Gy, die zeedert lang de laagen Van die Monsters tegenstondt, Mogt haar heden ook betoomen, Toonen, dat ge Telgen waart Van de moedige Bataaven, Nooit van Heldenmoet ontaart.
Chorus. Juicht triumf! ô Neêrlands Braaven! Juicht gy ziet de Dwinglandy, Met haar vuigen stoet, geslagen, Door den arm der Burgery!
Solo. Hoe een Snoodaart ook mogt pochen: ''t Zyn maar Burgers, die wel haast Voor uw kloekheid, myn Soldaaten! Zelfs by de eerste laag verbaasd Vlugten zullen! ô Gy Helden!' Deedt den Snorker en zyn Rot Echter ras, als bloodaarts, vlugten, Tot hunne eeuw'ge schande en spot! ---
Chorus. Juicht triumf! ô Neêrlands Braaven! Juicht! --- gy ziet de Dwinglandy, Met haar' vuigen stoet, geslagen, Door den arm der Burgery! ---
Solo. Welk een aantal vuige zielen, Slaaven van de Tiranany, Moet hier nu den tol betaalen, Voor zyn sno verradery! --- Door het dond'ren der geweeren, En den bliksem van 't Kanon, Deedt ge een aantal vuigaarts sneeven, Daar uw vuist de zege won! ---
Chorus. Juicht triumf! ô Neêrlands Braaven! Juicht! --- gy ziet de Dwinglandy, Met haar vuigen stoet, geslagen, Door den arm der Burgery! ---
Solo. Eeuwig zy de moed gepreezen Van die kloeke Burgerschaar, Die 't Geweld het hoofd dorst bieden, In het barnen van 't gevaar; Die een Dwing'land, in zyn woede, Onverschrokken wederstondt; Ja, zyn vuige Heirstoer, dond'rend, Bande van haar' vryen grond.
Chorus. Juicht triumf! ô Neêrlands braaven, Juicht! --- gy ziet de Dwinglandy, Met haar vuigen stoet, geslagen, Door den arm der Burgery! ---
Cookies on Poetry Cove