Wys: Filis vol aanminnigheden. Welk een vreugd' triumf de Helden, Die voor 't lieve Vaderland Goed, noch bloed, noch leven spaarden, Die der Vryheid steeds de hand Dorsten bieden, zegevieren! --- Zy, zy slaan het vuig Geweld Neder, dat erg onophoud'lyk Tegen Recht en Wetten stelt.
Magt, noch wreedheid helpt de Heerschzugt, In heur schandelyk verraad --- Neen --- slegts weinig helden handen, Die den Nederlandschen Staat Moedig durven onderschraagen, Sloegen, tot hunne eeuwige eer, Op den vryen Stichtschen bodem, De Amersvoortsche Slaaven neêr.
Gaat dus voord, ô Nederlanders! Valt de Heerschzugt moedig aan; Aarzelt nimmer, gy zult zeeker Neêrlands Vyand nederslaan, Wen ge eendragtig, onverschrokken, Hem met moed de trompen biede Der Paravische musketten,
Valt het aan! de God der Goden Staat uwe eed'le pooging by; Hy zal u doen Zegepraalen Op het Monster, dat een ry Van de wreedste moordgedrochten Aan durft voeren, om het bloed Van 's Lands Braaven op te slurpen, In zyn' snooden euvelmoed.
Hy, Hy heeft u vry geschaapen, En vloekt yder' Dwingeland, Die de Vryheid, door zyn Almagt, In den luysterryksten stand, Aan den Sterveling geschonken, Aan durft randen; --- ja Hy zal Eeuwig haar beschermer blyven, Eeuwig weeren haaren val! ---
Gaat dus voord, ô Batavieren! Rust niet, voor dat gy 't Gedrocht, Dat, voor lang, door valsche treeken, Reeds den val der Vryheid zocht, Hebben zult ter neêr geslagen; Ja, bevryd van Dwinglandy, By der Vryheids glorie standers, Juichen kunt 'Thans zyn wy vry!'
Cookies on Poetry Cove