Wys: Ik ben slegts een Herderinne. Gruwzaam Monster, woedende Oorlog! Voordgereeld in 's afgronds nacht, Bronaêr van verdriet en rampen, Pest van 't Menschelyk geslacht. --- Gy vertrapt de vrugtbaarste akkers, In uw snooden euvelmoed; Doet den harden grond doorweeken, Van het geurend menschenbloed!
Welk een aantal bekkeneelen Klooft gy, in het kermend Veld, Als men 't Aardryk zelfs voelt daav'ren, Door uw donderend geweld; Gy stelt in het bloedvergieten, In de grootste wreedheid, eer; Ja velt de allersterste Helden, Met een' enklen slag, ter neêr.
Stad en Dorpen, die reeds jaaren In den glorieryksten stand Prykten, steekt uw vuige moedwil, Op de snoodste wyze, in brant, Daar de Burgery, gantsch weerloos, Heel beroofd van hulp en troost, Nauwlyks eer en lyf kan redden Van zyn dierb're Gade en Kroost.
Och! hoe deerlyk klagt de Landman, Door den wreevelen Soldaat Uit zyn wettig erf verdreeven, Hoe wanhoopend is zyn staat! Uitgeschudt, staat hy te zugten, By 't vertrapte veld gewas, Dat alleen de hoop en vreugde Van zyn noesten arbeid was.
Gade en Telg ziet hy verkrachten, Door het vuigste moord'renrot, Dat met al zyn bittre rampen, Ja zelfs met de Godheid, spot; Dat, verhit op roof en moorden, Steeds zyn' helschen geilen lust, Op de nooit bevlekte leden Van de schreiende Onschuld, bluscht:
En zyt gy, wreedaartige Oorlog Growzaam voor de Burgery, Wen ze u op zich aan zich voeren, Door een vreemde Dwinglandy; Hoe veel snooder wordt ge, ô Monster! Wen een vuige Dwingeland Zulks vermeet, die al zyn grootheid Moet ontleenen uit haar hand! ---
Die van 't zweet en 't bloed der Burg'ren Van een vry Gemeenebest, Zelfs in overvloed en weelde, Dagelyks wordt vet gemest; Ja, die de allergrootste liefde Hadt van heel de Burgerschaar, Zelfs toen hy reeds, schendig, aenviel Op 's Lands Haardstede en Altaar! ---
Ach! kon Neêrland zich beroemen, Dat het nimmer zulk geweld, Op zyn vry gevochten bodem, Schandlyk zag ten toon gesteld! ---
Welk een blydschap zou zulks geeven Aan het edel Vryheids kroost, Dat zich, voor 's Lands Recht en Wetten, d'Allerzwaarsten ramp getroost! ---
Ach! hoe veele braave Burgers Zag men, in dit vry Gewest, Dan nog heden, tot 's Lands voorspoed, In hun wettig goed gevest! ---
Die nu, door de felle woede Der gevloekte Dwinglandy, Worden van hun erf verdreeven, Of gedoemd tot slaverny!
Die nu onophoudlyk zwerven, Om der Heerschzugts schrikb'ren haat Die hen echter blyft vervolgen, In hun jammervollen staat:
Was het mooglyk nog te ontvlugten By een trouwen Bondgenoot, Die steeds de onschuld, wen zy zugtte, Liefd'ryk in zyne armen sloot! ---
Wapent u dus, t'allen tyde Tegen al het snood Geweld, Steeds geroemde Batavieren, Eer 't uw dierb're Vryheid velt! ---
Eer ge u aan de zwaarste kluisters, In de wreedste slaverny, Allersmerlykst vast ziet klinken, Door een dolle Heerschappy! ---
Waakt steeds, eer het schriklyk Ondier, Dat uw waare fierheid vloekt, U, door slincksche kuiperyen, Alleronverwachts verkloekt!
Spoort het naar, in al zyn gangen, Ja, slaat, tot den rand van 't graf, Wen het Vryheids troon wil naad'ren, Hem en al zyn slaaven af! ---
Cookies on Poetry Cove