Stem: Van Werther en Charlotte. 1. Heldre Maan, gy spreid uw straalen, Aan den kalmen hemelboog; Gy verzilvert thans de baaren, En uw glans verligt ons oog: Hy speelt langs de blanke zeilen, Schynt op steven, roer, en wand; Hy vertoont, by avondschemer, Flaauw het vergelegen strand.
2. By het zagt geklots der golven, En het ruisschen van den wind, Zeilen wy, bevryd van kommer, Wyl men storm noch klippen vindt. ô Hoe lieflyk is deeze avond! ô Hoe vreedzaam is natuur! By dit gunstig helder weder Schynt de reis ons kort van duur.
3. Smaakt de Landman 't waar genoegen Op zyn' vruchtbren akkergrond; Welk genoegen smaakt de Zeeman In een' kalmen avondstond! De een' beploegt zyn' stillen akker
De ander ploegt de woeste zee Beiden zyn zy nu beveiligd, Door 't genot der lieve vreê.
4. Lieve vreê! Ja, door uw zegen Stevent weer deez' handelvloot; En geen roovers oorlogsdonder Brengt de kielen meer in nood; 't Is nu vriend, in plaats van vyand, Dien men overal ontmoet; Neêrlands vlag, in top geheessen, Praalt weêr vrolyk langs den vloed.
5. Vreedzaame avond; door uw luister Zyt gy vreedes evenbeeld, Die óók, door haar' stillen luister, Ieders oog en zinnen streelt. Dat haar zegenryk vermogen Lang van duur, ja, eeuwig zy! Zo vermeêr gestaâg de welvaart Der Bataafsche zeevaardy.
Cookies on Poetry Cove