Skip to content
1805

De zingende en speelende dienstmaagd

Anoniem

Stem: Wat word ons al vreugd gegeven. 1. ô Hoe schoon zien we uit de kimmen, De ochtendzon met luister klimmen! Zy verlicht, door heldren glans, 't Vlak der zee, en 's hemels trans. bis.

2. Zy zal, langs de kalme baaren, 't Flaauw verschiet ras op doen klaaren; Alles wat het oog ontmoet Siert zy door haar' purpren gloed. bis.

3. Verr' van groene lustprieëlen, Hoort men hier geen voglen kweelen; Maar der winden zagt geruisch Streelt ons oor, by 't zeegebruisch. bis.

4. In deeze onbewoonde streeken Hoort men thans een vreugde-teken: 't Scheepslied klinkt aan allen kant, Van het dek, of uit het wand. bis.

5. Blaauwe bergen, groene zoomen, Ziet men beurtlings langs de zoomen;

Maar, daar alles 't oog ontvlugt, Houdt men niets dan zee en lucht. bis.

6. Vrolyk, mannen! wel te vréden! Vreezen wy geen tegenheden: Door zyn kunde en overleg Wyst de Stuurman ons den weg. bis.

7. Hy, die veilig wenscht te landen, Zal ons willens niet doen stranden, Maar reist vry, op zyn compas, Langs den ruimen waterplas.

8. Is hy trouw in zyne pligten, Dat wy de onzen óók verrichten: Braave Krygsliên zyn altyd Aan hunn' eed en pligt gewyd. bis.

9. Ja! Zo wy ons braaf gedragen, Dan zal onze heilzon dagen, Even schoon als 't morgenlicht Thans verryst voor ons gezigt. bis.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
De zingende en speelende dienstmaagd · Anoniem · Poetry Cove