Minneklagt van Damon.
Stem: Van de Knoop.
1.
Mijn Silvia! mijn uitgeleezen /
Mijn tweede ziel! ik zwoer u trouw /
Waerom komt gy niet als voor dezen
By my / in myne schaepen kouw?
Hoe vaek mijn lief! mijn schat! mijn waerde:
Hoe vaek zijn wy vroeg opgestaen /
Eer Phebus nog een strael op de aerde
Vertoond had; Veldwaerds heen gegaen /
Wy weiden ons schaepjes / en kenden geen nood
Wy aten te zaemen / ons kaes en brood;
De Lammertjes sliepen in onzen schoot
De liefden was 't al / wy vreesden geen dood.
2.
Hoe weiden onze schaepjens zaemen?
Hoe zongen wy een vrolijk lied;
Als wy in veld of bosschen kwaemen;
Door d'Echo maer alleen bespied:
Hoe menigmael hebt ge in de laentjes /
Van 't boschje in mijn arm geruft /
Hoe dikwerf heb ik liefden traentjes /
Van uwe koontjes afgekuscht.
Wy zongen / wy sprongen / wy kenden geen nood /
Wy aten te zaemen ons kaes en brood /
Uw hoofdjen dat rusten in mijnen schoot /
De liefde was sterk / gelijk als de dood.
3.
Maer ach! die tyden zijn verdweenen /
Zints Coridon van liefde sprak/
ô Silvia!... nu vlucht gy heenen /
Hy is 't die onze min verbrak /
Gy waerd niet trouw / help mijn ô Goden /
Aenhoor mijn klagt! ik zweer / ik zweer
By de Altaer / die van klaver roode /
Gebouwd is/ dat ik nimmermeer /
Mijn schaepjes wil weiden! Ik laetze in nood /
Ook nimmermeer eten mijn kaes en brood /
Of rusten op d'Aerde / haer vrugtbre schoot /
Maer sterven; ja sterven / van liefde de dood.