Een Nieuw Lied.
Van de Nieuwerwetsche Incroyable chirurgyns. Stem: Daar was een Meisje van Amsterdam.
1. Wat ziet men niet al nieuwigheid / Een Chirurgijn besteed zijn tijd / Om zig bemind te maeken / Met kleederen na de eerste zwier / Nu dat zijn ook zijn zaeken.
2. Laest wierd een Chirurgijn gehaeld / Maer raekte in zijn werk verdwaeld / Hy zou een man klisteeren / Hy haeld zijn Scheermes voor den dag / Om hem de Baerd te scheeren.
3. De man die sprak: hoe zo Mijnheer / Ik wagte na een goed klisteer / Mijn baerd is nog aen 't groeije / Gy wagt nog wel een dag twee / drie / Kom dan om hem te snoeije.
4. De Chirurgijn stond heel verbaesd / En sprak ik had ook door de haest / Mijn Spuit en al vergeeten / Dat werk komt ons zeer zelden voor / En ziet dat moet gy weeten.
5. Hy ging dan wederom na huis / En sprak dat is een droevig kruis / Nu weder aderlaeten / Nog plijsters smeeren voor die Meid / Haer Beenen zijn vol gaeten.
6. Terwijl dat ik dit werk verrigt / Dan is die oude Man veelligt / Aen zijn kwael overleeden / 't Coliek dat is een drommels kwaed / Men moet veel tijd besteeden.
7. Nog mooijer grap die hy laetst had / Een Meid moest daedlijk uit de Stad/ Zy scheen aen twee te breeken / Door dat zy gong wou zy tog graeg / De Chirurgijn eerst spreeken.
8. Die man kwam daer ook aen 't huis/ En vond het werk al lang niet pluis/ Hy dogt dat zy moest baeren /
ô Neen! gy moest in uw practijk / Al beter zijn ervaeren.
9. De Chirurgijn had al weer gedaen / Hy moest al weer vertrekken gaen / En dagt dit practizeeren / Dat gaet tog niet / mijn meeste kunst/ Bestaet in het baerdscheeren.
10. Doch alle Meesters zijn niet een / De grootste snoevers in 't gemeen / Dat zijn de grootste prullen / Die om het houden van haer zwier / Hun beurs van andere vullen.
11. Een kundig Meester handeld regt / Beziet de wond/ en overlegt / Wat dienstig hem kan weezen / En ziet dan binnen korten tijd / Den Lyder ras geneezen.
12. Nu nog een Vaersje tot besluit / 'Er meer van te zeggen is voor geen duit / Veel hebben het ondervonden / Als dat de zagte Chirurgijns / Die maeken stinkende wonden.
Cookies on Poetry Cove