Skip to content
1800

De vrolyke zee-lieden, verheugd over de vrye zeevaart

Anoniem

5

Hy ging dan wederom na huis, En sprak dat is een droevig kruis, Nu weder Aderlaaten. Nog plysters smeeren voor die Meid Haar Beenen zyn vol gaaten.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.