Skip to content
1800

De vrolyke zee-lieden, verheugd over de vrye zeevaart

Anoniem

5.

Moeder dat 'k een paar schoenen had, Met van die lange scherpe bekken,

Al de Jonkmans in de Stad, En zouden met my niet gekken, En een paar koufen naar den tryn, Groen of blauw zo men ziet draagen, Als 'er maar schoon klinken in zyn, 'k Zou na 't couleur dan nog niet vragen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.