Skip to content
1800

De vrolyke zee-lieden, verheugd over de vrye zeevaart

Anoniem

6

't Is Betje, weetje nu wie 'k meen? Ik zal het doch eens waagen, Al loop ik dan een blaauwe scheen. Het Is tog ligt te waagen, Zy speeld gestadig in in myn zin, Als ik aanzie die Engelin, dan kryg ik zo, ik weet niet waar, Ja zulke raare Grillen, tusschen myn buik en billen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.