Skip to content
1800

De vrolyke zee-lieden, verheugd over de vrye zeevaart

Anoniem

9.

Nu draagt Mietje de moode ook, Net gelyk de ander Sottinnen, Maar dat Incroijabel spook, En wil haar taak niet spinnen, Moeder agter d' ooren krouwd: Zy geeft haar Kind alle verwyten, Ag waar Mietje nu ook maar getrouwd, Eer dat haar vodden gaan verslyten. bis.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.