6.
En als men dan weer die hoop laat vallen
Ik meen de ankers in 't zand /
Dan hoort men juigen aan de wallen /
Welkom in ons vaderland /
Ik laat myn door Nephtunies geleiden
Zyt vergenoegd en bly te moe /
Ik zal nimmer van de Zee afscheiden
maar vaaren tot 't eind myns leevens toe bis