Skip to content
1800

De vrolyke zee-lieden, verheugd over de vrye zeevaart

Anoniem

4

doch wilt gy trouwen, gaat uw gang 't Kan myn weinig scheelen. Och neen! zei Pieter ik word bang, Voor al dat Huiskrakeelen, Maar moeder als je 'er wel op let, Een Vrouw is doch de meeste pret, Ik ben to raar, ik word zo groen, van onderen aan myn leden, Ik ben niet wel te vreeden.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
De vrolyke zee-lieden, verheugd over de vrye zeevaart · Anoniem · Poetry Cove