Stem: van de Savojaartze meysjes.
HOe zoet is het Buijtenleven
Daer men dan is bevrijt,
Van het steeds gewoel ontheven
In vreugt zyn Dagen slijt:
Daer d'Landman met zijn Mage
In gulle vriendschap leeft,
En vorders alle dage
Noijt geen bekommering heeft.
Daer men ziet vrolijk springe
Het Vee in Klaverdal,
't Vogeltje hoord men zinge
In 't Bos met geschal:
Het Visje in de vliete,
In het Christalyne nat,
Ziet zonder zorge schiete
Van 't dartele nimmer zat.
Daer Damon zonder kommer
Van alle opspraek vrij.
Met Philis onder het Lommer
Mag wandelen zeij aen zey;
Om aen dat aerdig Meysje
Ongeveynst t'doen verstaen,
Hoe hij wel wou een reysje
Met haer te Kermis gaen.
Daer zy ook niet heeft tegen,
Schoon zy zig houd verstoord;
En Damon maekt verlegen,
Zo dat hy nauw een Woord
Uyt diep ontzag durft spreeken,
't Welk hy zo haest bemerkt,
En door een gunstig teeken
Zijn moed op nieuw versterkt.
Daer Tirsis zit te kweelen,
Terwyl zyn Wollig Vee
Door 't Klavergras loopt speelen,
Bevryd van druk en Wee!
Door 't zoet van zyn Beminde
De schoone Silvia,
Waer van niets is te vinde
In 't Land haer wederga.
Wie kan al 't zoet uytspreeken
't Geen hier word gemaekt;
Door lieffelyke streeken
Daer alles 't oog vermaekt;
Ach mogt 't zyn gegeven
Aen haer die ik bemin:
Hier vergenoegt te leven,
Dan had ik't na myn zin.