Skip to content
1813

De vrolyke Nederlander

Anoniem

Op een Aangename Wys. 1. Vrinden laten wy vrolyk wezen, Want de Keizer is uit het land, Ons geluk dat is gereezen, Juicht nu maar van alle kant, Nu krygen wy de Oude Overheid, Daar wy alle om zyn verblyd. Daarom laten wy vrolyk weezen, Wy zyn die Dwingeland kwyt. 2. Ons lieve Prins is weer gekomen! Daar wy zo na hebben getragt, Daarom vrinden wilt niet schroomen, Juicht nu vrolyk dag en nagt, God heeft ons gebed verhoort, Anders waren wy in druk gesmoord, Daarom vrinde laat ons juichen, Want een ieder krygt zyn brood. 3. Hoe menig Ouder zat te zugten, Over het missen van zyn kind, Laat ons niet meer weenen of zugten, God maakt ons nu eensgezind, Nu floreerd het Oranje bloed Lieve vrinden schept maar moed, God zal ons zyn zeege geeven, En na het zuur het zoet. 4. Negentien jaar hebben wy moeten zugten, In die Franschen slaverny, Maar nu moest de Keizer vlugten,

Nu is alles vry en bly, De lieve Eendragt komt nu weer, Door zegen van de Opperheer, Viva nu Oranje boven! Dat is nu ons begeer. 5. Viva, viva, het Oranje! Lang leeft ons lieve Prins! En de Koning van Groot Brittanje! Dat is ons harten wensch; Daar juicht nu de Overheid! Ter eere van de Oranje Spruit God zal hun den zegen geven, Dat is nu tot besluit.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
De vrolyke Nederlander · Anoniem · Poetry Cove