Skip to content
1820

De vermakelyke rarekiekkas-kyker

Anoniem

Op een aangename wys: 1. Neen Outje dat doe ik niet ligt, Het was tegens geweeten en pligt:

Want om dat verduivelde geld, Zit menig verduiveld bekneld. 2. Wat nut baat my rykdom en eer,

Volg ik u bederfelyke leer, Dan zoude by vaten vol wyn, De drommel myn broeder steeds zyn. 3.

Ik leef hier by ’t vrolyk onthaal, En lag met u vleyende taal, Ik blyf liever een eerlyk knegt, Wat raakt my wat hy ‘er van zegt.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
De vermakelyke rarekiekkas-kyker · Anoniem · Poetry Cove