Skip to content
1820

De vermakelyke rarekiekkas-kyker

Anoniem

Op eene Aangename Wys. Doris. 1.Liefste Herderinne, Puykje van mijn zinnen, Pronk-juweel van ’t land, ‘k Wensch u te beminnen, Laet my troost gewinnen, Reykt my uwen hand. Silvia 2.Doris ‘k moet my schamen, Dat gy voor mijn raemen Zulke toonen slaet:

Die verliefde naemen, Mag ik niet beaemen, Daer mede elders gaet. Doris. 3.Schoonste lief geprezen, ‘k Wensch by u te wezen, En by anders geen, Laet my niet in vrezen; Maer, o uitgelezen! Luysterd naer myn reen. Silvia. 4.Wat moet Tyter denken, Dat gy my durft krenken, In myn faem en eer? Herder al uw wenken, Wilt die Fillis schenken, Vrijdt naer myn niet meer. Doris. 5.Beste Engelinne; Toont my wederminne; Loont doch myne trouw: ‘k Kan niet nyt myn sinnen: Stellen u te minnen, ‘k Smeek u wordt myn vrouw. Silvia. 6.Doris uwe zangen: En stout verlangen; Treffen my het hart: ‘k Wil u dan ontvangen: En niet langer prangen: Uwe minne-smart.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
De vermakelyke rarekiekkas-kyker · Anoniem · Poetry Cove