Op een aangename wys.
1.
Hoe wisselvallig is helaas! de wankelende staat
In ’t onderscheiden lot der brooze stervelingen,
Daar in het ongeval een ieder my verlaat,
En my zich altoos voelt,
En my zich altoos voelt,
Van ramp op ramp omringen,
2.
Daar ’t anderen wederom bevryd van pyn en druk,
In voorspoed en geluk hun dagen heen zien vloeijen,
Van ieder een geëerd, gevierd alleen om ’t los geluk,
Maar zo een lafaard vlyt alleen,
Maar zo een lafaard vlyt alleen
Verwaandheid aan te groeijen.
3.
Daar immers ’t waar geluk alleen bestaat in deugd,
Geen rykdom kan den mensch het waar genoegen geven,
De deugd geeft aan de ziel een onwaardeerbre vreugd,
Men kan door deugd alleen,
Men kan door deugd alleen
Op aard’ gelukkig leven.