Stem: Ick ginck op eenen morgen.
Lantman. WElkom Visscher verheven, Welkom al uyt ter zee, Zijt ghy noch fris in ’t leven, Met u gesellen mee? Ey, blijft doch hier een weynigh staen, Wilt my doch wat verhalen, Hoe is u Reys vergaen? Visscher. 2. Ick danck u Lantman goedigh, Voor dees u gunst tot mijn, Godt lof dees reys is spoedigh Wel afloopen sijn: Daer ick den Heer voor dancke, siet, Want hem alleen de eere Komt, en ons menschen niet. Lantman. 3. Heeft u noyt storm of bare, Dees reys besprongen niet, Dat u bracht in ’t bezwaren, Ja schier in ’t hooghst verdriet; Gelijck het wel somtijds gebeurt, Dat meenigh laet sijn leven, ’t Welck Wijf en Kindt betreurt? Visscher. 4. Och ja ’t Lantman verheven, Het is ons gebeurt wel, Dat den Windt quam gedreven, Soo dat de Baren fel Haer verhieven ten Hemelwaert, Maer Godt, den Heer der Heeren, Heeft ons altijt bewaert.
Lantman. 5. Hebt gy oock niet vernomen Eenige Rovers, siet, Of vyant seer onvromen, Gelijck het wel geschiet, Die u socht met schip, goet en lijf, Te brengen in ’t benouwen, Tot u groot ongerijf. Visscher. 6 Ja, de boose vyanden Hebben ons meenighmael Seer fel komen aenranden, Doch even principael, ’t Is noyt geluckt, tot haerder spijt: Want Godt den Heer goedigh, Heeft ons gestaegh bevrijdt. Landtman. 7. Zeeman, wilt ghy verklaren Wanneer een zwaer tempeest Hem verheft met de baren, Zijt ghy dan niet bevreest? Als ghy de doodt voor oogen siet, En niet en kunt ontloopen, Of ghy al klaeght of niet? Visscher. 8. Ja, men siet wel gebeuren, Als men heeft zwaer onweer, Datter wel zijn die treuren, Ende benauwt zijn seer, Doch even men geeft malkander moet, En beveelen ’t den Heere, Hy is ’t die ons behoedt. Landtman. 9. Hoor kloeck Zeeman verheven, Sijn uw’ Voor-ouders goet, Geen op de Zee gebleven, Of van nu naeste bloedt, Dat gy dus kloeckmoedigh t’Zee vaert, Heeft so een droeve mare, Uwe hert noyt bezwaert?
Visscher. 10. Och ja ‘t, Lantman eerbare, Sulcks is my wel geschiet, Want myn vrienden te gare, Zijn meest gestorven, siet, Op de zee, en gebleven daer, Soude ick daerom niet varen? Och ja, sonder bezwaer. Lantman. 11. Hoe derf dy dan noch komen Op de zee groot en wijdt, Daer u Voor-ouders vrome, Verdubbelt zijn subijt, En u vrienden meest allegaer? Voor mijn Zeeman verheven, Ick was geheel onklaer. Visscher. 12. Ick moet u oock wat vragen, Waer heeft u Vader goet Doch ge-eyndight sijn dagen, Dat ghy dus spreeckt onvroet, En vervaert zijn al voor de doodt? Voor my, ‘k heb noyt gelesen Dat yemandt die ontvloodt. Lantman. 13. Mijn Voor-ouders vroome Zijn geen van alle niet Op ’t water omgekomen, Maer zijn gestorven, siet, Te huys al op haer bedde saen, Daer wy haer laetste reden Wel mochten hooren aen. Visscher. 14. Zijn uw Ouders verheven Op ’t bedt gestorven saem, Hoe derf dy dan u leven Gerust te slapen gaen? Vreest ghy oock niet te sterven daer? Daer doch soo meenigh mensche Op ’t bedde sterft voorwaer.
Lantman. 15. Ick danck u Zeeman goedigh Voor u antwoort tot mijn: Want ick ben geheel vroedigh Onderwesen van dijn, Dat elck moet wesen in sijn beroep fijn, Den Lantman hier te lande, Den Zeeman moet t’zee zijn. Visscher. 16. Ja dat is wis en ware, Want wil men de doodt vlien, Dat men niet t’zee soud’ vare, Dan moest dit oock geschien, Op alle plaetsen te lande siet: Want geen plaets is’er seker Voor de doodt, waer men vliet. Lantman. 17. Vaart wel, gy Zeeman goedig, ’t Is tijdt voor mijn te gaen, Godt geeft u Reys voorspoedigh Als gy vaert t’zee voortaen, En hy wil u bewaren altoos Voor noot van storm en baren, En voor den vyant boos. Visscher. 18. Vaert wel, Lantman eerbaer, Godt geeft u goeden dagh, En hy wil u bewaren Altijdt voor droef geklagh, En geeft u sijnen zegen goet, Dat gy van ’t Landt veel Vruchten Verkrijght in overvloet.
Cookies on Poetry Cove