Stem: t’Amsterdam al op de Ree. REcht voor Texel op de Ree Leggen wy gereet te varen, Door de woeste wilde zee, Over soute stoute baren, Na Oost-Indien rijck vermaert, Met de Vreed’, die Godt bewaert Als hy ons ’t leven spaert. ’t Wintje waeyt al Oost Noord-oost, Wind’ op Anckers, set by zeylen, Lootsman, weest nu wel getroost, Wilt na diept en droogte peylen, Sie na Ton en Bakens mee, Dat wy op een drooge stee Niet raken, maer in zee. ’t Landt van Doev’ren leyt aen Ly, Singels wy met lust passeeren, Bevesier en Wicht voorby, Poortlants hoeck kan ons niet deeren, Goustaert, Lesert, Sorles lest, Daer meed’ zeylen wy zuyd-west, En zuyden dat is best. ‘k Sie de Hemels hooge top Aen de Canarische Eylanden:
’t Noord-passaet waeyt lustigh op, Strijckt de Mars-seyls aen de randen; Stuurman, schiet de hooge kant, Voort de Steven doemt het Landt, Dan dreyght ons Klip of Strandt. Jago van ons aen Stuurboort, Om de Lini te passeren, Zeylt men zuyd zuyd-oost al voort, Moesten noch een eynd’ laveeren, ’t Ooste wintje koelde dicht, Trijnedad quam aen ’t gesicht, In ’t opgaen van het licht. Man te Roer, houd’ zuyd-oost aen, ‘k Sie Testande Chun al blincken, Laet de koers nu Oost aen gaen, Dese wint die wil ons schincken, Ende brengen op de Ree Aen de Bon-Espans uyt zee, Daer wy ververschen mee. Zeylen zuyd’ ten oost van hier, Om de West-passaet te treffen, Daer na Oost met groot playsier, Sagen doen Sant Paulo effen: Sackten weder om de Noort, Kregen ’t West-Mason aen boort. Dus gingh ’t na Java voort. Mannen, sie voor uyt na Landt, Om de Straet Sunde te ramen, Neemt het Dieploot in de handt: Dan soo komen wy te samen Aen de Stadt Batavia In het Rijck van Jacketra, Daer wy verlangen na.
Cookies on Poetry Cove