Stemme: Is het niet om te beklagen. IS het niet om te betreuren Besje en die is doot: Sy storref ’s avonts ten seven uuren, Nu, nu isser het Waeltje in noot. ’t Waeltje kan niet vergeten, Och siet den bloedt gewis, Heeft’er van twaelve tot middag gekreten Om, om dat ‘er sijn Besje doodt is. ’t Waeltje heeft laten maken Hem deftigh in den Rouw: Een zwarte Mantel van seven el Laken, Om, om datse wat slepen souw. ’t Waeltje dat sagh men treden Deftigh al achter het Lijck: Twaelf Aensprekers die hebben gebeden Ses, ses ginen daer voor publijck. ’t Waeltje dat heeft ‘er geschoncken Deftigh de Rijnse wijn; Besje is in de Kelder gesoncken, Daer, daer ’t Waeltje begraven wil zijn. De heele stadt van Leyden Wasser schier op de been: Alle de Waeltjes het Lijck geleyden, Ses, ses, ses hondert Paren min een. Nu hoortmen schier alle dagen Hoe dat het Waeltje soet, Worden veel Juffertjes opgedragen, Soo, soo dat hy weer trouwen moet. ’t Waeltje heeft geen behagen Want hy hadt Besje gesint,
Hy wil sijn Besje haer doodt beklagen Om, om, datse hem hadt bemint. Maer men begint ‘er te spreken Van Besjes Testament: Hy is van ’t halleve goet versteken Soo, soo, hy hem tot trouwen went. Dus heeft hy voor hem genomen Hem te behelpen soet: Als hem de vlagen eens overkomen Om, om, soo te houden het goedt. ’t Waeltje gaet spanceeren En leeft gelijck een Heer: Hy weet van kussen noch caresseeren, En, en, groeyt ‘er gelijck een beer. ’t Waeltje dat heeft ‘er nu Vrinden Ellick komt loopen seer: ’t Is ‘er Cousijn, Nichten, beminden: Ja, ja, het is avoes Compeer. Nu sou de Schoester wel willen Dat hy hadt Besjen getrouwt: ‘k Weet hy haest sou met een jeugdiger drillen: Die, die, noch wel sou hebben Gout. Yder bemind ‘er het Waeltje Nu hy heeft Besjes goedt: Ellick die rekent al dat hy Roy Aeltje, Van, van ’t Waeltje mee erreven moet. Pas op ghy arreme Waeltjes En houd gestadigh moedt: Hoopt ‘er en wacht ‘er op sulcke staeltjes, Wacht, wacht, wacht mee op Besjes goedt.
Cookies on Poetry Cove