Stem: Och hoe soet is ’t Cloris u te, &c. JOnge Dochters ende Weduw-Vrouwen, Ick wil u al-te-mael eens schouwen, Dat gy na de marckt nu moet loopen, Om een nieuwe lollepot te koopen. Want de winter komt ons nu op handen, Doet het vuur in ’t lollepotje branden, Om u teere voetjes te verwarmen, Het doet u deugt tot aen u armen. Propre Meysje, ick segh u sonder gecken, Met u voorschoot kunt gy hem bedecken; Als u lief dan komt met groote koude, De lollepot kan u geselschap houden. Proper Meysje, het kon u gebeure Dat gy ’s avonts stont al in u deure, En verwacht u lief met koude handen, Laet hem ook wat warmen, het en is geen schande. Maer gy moet u Lollepot vast houwen, Want de Jonghmans zijn sulcke Rabouwen, Dat sy dan beginnen wat te mallen, Dat gy u lollepot niet laet vallen.
Want het is gebeurt aen ons Katooken Soo is haer lollepot gebrooken; Jan, seyd’ sy, de drommel mach u wel halen, Seght, wie sal nu mijn lollepot betalen? Wel wat dunckt u van ons Jan de mancken: En hy riep, licht heb ik noch twee blanken Hy ging op de hoek van ’t Haring-straetje En kost weer een lollepot, maetje. En dunkje van ons Jan de manke? Ons Katoke mach hem wel bedancke, Want hy siet het Meysje al te geeren: Dat sy kouw leed, seker ’t sou hem deeren. Hout de lollepot dan wel in waerden, Sy komt te pas, is ’t om te braden Appelen, Peeren, Eyers en Carstanje, En hy verwarmt ook voeten en handen. Hout het lollepotje nu wel in waerden, Al is het gebacken van Pot-aerden: ’s Somers sult ghy hem in in Kist doen steken, Om dat gy jou lolle niet sult breken. De lollepot heeft van oude tijden Meenigh Meysje dikmaels doen verblijden, Om dat hy de kouw soo kan genesen, Daerom wort de lollepot gepresen.
Cookies on Poetry Cove