Skip to content
1790

De vermaarde Abcouder paarde-markt

Anoniem

Op een Nieuwe wys. 1. Aengename dagen, Die men in Alkmaer slyt, Gy kunt een ieder behagen Door uwe vrolykheid Daer 't Roozie by de doorne, Een ieder zyn liefje ziet Maer gy kunt myn niet bekooren Want myn Fielis is hier niet. 2. Vermakelyk avond uur, Daar de Koffie een Thee-kan, Banket en Confituur! Werd gebruykt van menig man, Daer 't Roozie by de doorne, Een ieder een zyn liefje ziet, Maer gy kunt my, Etc. 3. Stygertjes op 't Water, Langs de Veste van de stad,

Daer de Vissies met geschaeter? Langs de Golve trat Niets kan de vreugde stooren, In 't vermakelyk gebiet. Maer gy kunt my, Etc. 4. De teedere witte schaepen, Die zomtijds uit Weiden gaen, En droog staen te gaepen; Terwyl men uw ziet gaen Daer 't Lammetje zig laet hooren, Met een droeve stem, Maer gy kunt my, Etc. 5. Helaes nu moet ik scheide Van de schoone stad; Daer ik in korte tyden, Veel vreugd in heb gehad. Daer 't Roozie by de doorne, Een ieder zyn liefje ziet; Daerom zoo moet ik schijden; Want myn Fielis is hier niet.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
De vermaarde Abcouder paarde-markt · Anoniem · Poetry Cove