Skip to content
1790

De vermaarde Abcouder paarde-markt

Anoniem

Stem: Wie zag ooit schoonder schoone. 1. VAer wel, ô myn Jannetje! Vaer wel in eeuwigheid! Zie hier in 't eind verplettten Een Hart, vol tederheid: Een Hart beklemd door zorgen; Waer in steeds lag verborgen Een tedere Minnegloed, Door u gevoed. 2. Van vriendenhulp verlaeten, Alom vervolgt, o pyn! Van die my t'onregt, haeten, Moet ik als Balling zyn; 'k Zal ligt uw glansryke oogen, Nooit weer aenschouwen mogen;

't Lot rukt my van uw af! o Wreede straf 3. Nooit druk ik meer de lipjes, Zo teder, al voorheen; 'k Zal nimmer, op die Klipjes Weer stranden, neen, o neen! o Nektar zoete Kusjes, Bronaders van myn Lusjes! Aen u herdenkt myn Hart Helaes, met smart. 4. Uw lieve aenminn'ge Handjes, Daer 't schoon Albast voor bukt; d'Aenkweeksters van myn brandjes Zyn van my afgerukt, 'k Zal nooit uw wedervinden; Vaer wel van, myn Beminde, Om wien ik eeuwig kwyn; o Wreede Pyn.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
De vermaarde Abcouder paarde-markt · Anoniem · Poetry Cove