Vois: Gardames Mourons. Wel wat maakt gy hier myn schoone Bruinette, Buiten in het Veld met u Schaapjes al, Daar gy na de Wey gaat uw voetjes zetten: Ik bid u laat my wezen in dat groene dal, En wil op myne dienst en myn trouwheit letten: Want ik u voor een Harder dienen zal. Neen myn Heer geen Harder kan my behagen, Ik kan wel bewaren myne Schaapjes hier, Ik heb myn vermaak in dees groene hagen; Buiten in het Veld neem ik myn plaizier, Daar ik ga alleen treden alle dagen, Met myn lieve Vee by een klaar Rivier. Komt dog naar het Hof o myn schoon beminde, Laat het groene veld en de lommers staan, Daar ik u zal eeren als een beminde: En gy zult gekleet in het zyde gaan; Want gy schoon bruinet waardig zyn te minnen,
‘k Bid u neemt myn Lief voor u Dienaar aan Meent gy dat ik agt al u zyde kleeren, Parels en gesteenten, al u pronkery: Al ben ik een meisje jong en teere. Ik weet wel waar toe dat diend dit gevry: ‘t Is maar om de bloem van myn maagdoms eere, En my te brengen in een slaverny. Schoonste Lief de Hemel zoud nooyt gedoogen, Dat ‘k zou verloochenen aan u myn trouw: Eerder zou de vloet van de Zee verdroogen; Eer ‘k zoeten Engel u verlaten zou, Ag myn tweede ziel slaat op my uw oogen! Want ik u verkies voor myn egte vrouw. Myn Heer in ‘t Hof kan ik my niet vermaken, Ik leef hier gerust in myn eenigheit: Liever wil ‘k byuten by myn Schaapjes waken: Dan van uwe liefde hier te zyn verleit, ‘k Seg u adieu wilt my niet meer naken, ‘t Is verloren moeit’ u van my dog scheit. Wel myn schoon-Princes mag ik u niet minnen, Wilt gy niet eens hooren meer na myne klagt: Zo moet ik van droefheit missen myn zinnen, Want myn ziel alleenig na u liefde tragt, Ag hoe pynt gy my schoone Harderinne, Zo gy myne trouwheit en myn Min veragt.
Cookies on Poetry Cove