Stem: Als 't begint.
HElaes mijn suchten is om niet!
De schoonste maegt daer 't hert heeft toe-gedragen:
En heeft geen deernis met mijn klagen,
Maer lagt om't geen sy aen mijn lijden siet
Silvia wreede gaet nu heen,
Ick lach terwijl niet als ick ween,
Nu gy u ooren stopt voor mijn gebeden,
Sal haest de doodt, mijn schrale leden,
Helpen uyt de noodt.
De Zon steeds bedruckt teraerdt,
Geen nacht wiert oyt voleynt met meerder suchten,
Als wel mijn ziel het leet ontvluchten,
Doch waer ik ga, ick volg mijn eygen smaet,
De wereld is mijn heel te nouw;
Ick ben bedruckt en voor u schadu schou:
Ick heb helaes! tot mijn verdriet gekosen
Een schone maegt, 't hert bevrosen,
Dat geen liefde draegt.
'k Verlaet u nu en wil voortaen,
Gaen doolen langs d' eensame droeve weegen,
Alwaer geen troost en wort verkregen,
Maer de doodt het eynd en droef getraen:
Ey nu Philander keer ey keer,
Sy is geraeckt haer hert is veel te teer,
't Is veynsery en trouheydt te bestrijden,
Sy is geraeckt in een groot melijden,
't Aert inwendig beklaegt.
Gebogen kniel ick voor 't Altaer,
Ick doe u mijn laetste offerhande:
En ick verwacht het vonnis van haer handen
Te leven, of in kort te zijn een Baer,
Als sy de wreetheyt even straff:
So dael ick willig na naer eygen graf,
Maer soo de schoonste krijgt in 't laet u medogen:
So is't getraen van mijne oogen,
En mijn smert gedaen.