Wijse: O schoonste Amarillis. D. NErea schoonste van u gebueren, Die woondt in 't woudt, of daer omtrent Hoe langh sal noch uw' wreetheyd dueren, Hoe lang sal dueren mijn ellent.
N. Daphile sielt vry uyt u sinnen, Den heeten brandt die in u woont: Hoe komt gy soo een Vrouw beminnen, Die u met ondanckbaerheyt loont. D. Ik hoop u hert nog eens sal buygen, Om mijn mismaeckte wangen bloot, U selven sult gy overtuygen, Dat gy zijt d'oorsaeck van mijn doodt. N. Neen, al sag ick u alsoo sterven, Een enckel kusjen voor uw' mond, En soud gy naulijcks van my verwerven, Al kond ick u maken gesond. D. So heb ick dan mijn trouwe minne, Op een quaed fondament geleyt, Nochtans so sal ick u beminne, Spijt u en die 't sal wesen leyt. N. Wel wilt ghy dan mijn minnaer wesen En vraeg u niet na mijn begeer: Ick heb een ander uytgelesen, Die my bemint en ick hem weer. D. Nochtans sal ick u Lief niet laten, Al soud gy eeuwig van my vlien, Gy kont my by u selfs wel haten, Maer 't minnen kont gy my niet verbien N. Besadigt wat u woeste sinnen, Een weynig doch ter neder slaet: Vermindert wat u herte minne, Ick sal verminderen mijnen haet. D. Ick sal u even gedienstig wesen, Al is 't dat gy my loot met quaed, Van waer komt doch den haet geresen, Die u soo diep slaet. N. Den haet die ik dus droeg van binnen Daerom dat gy doet dese klacht, Die spruyt alleen uyt uwe minne, Die gy te veel loon waerdig acht. D. Wy hebben hier genoeg staen praten Ons kans mocht haest nemen een keer: Siet of gy my soudt konnen haten, Moog'lijck soudt ick u minnen weer.
Cookies on Poetry Cove