Op een aangename Vois. VRienden blyf een weinig staan En hoord deze Klugt eens aen, Een Wynkoopers knegt heel aerdig Hieuw veel van het minnespel, Want hy was daer in heel vaerdig En verstond dat kunsje wel. Nu heeft hy tot zyn pleizier Met zyn zoete tierelier, Twaelf meysjes gaen beproeven, d’Eene voor en d’ander naer Hy mag daer nu op gaen snoeven Deze zoete sneukelaar. Kindermakers treed terug Hier hebt gy de beste plug, Dit is schrik van Kind’ren maken Alzoo hy in korten stond. Twalef dogters heeft doen kraken, Is dit niet een rare vond. Want in zeven Weken tyd Kreeg hy t’huis van ieder meyd Een kleyn Kind, een poddegroesje, Eens een meysje; eens een knegt,
’K wed dit snoepig scharremoesje Zeyd dees zaek is hier niet regt. Nog een Meysje bragt dees vent Twee Kind’ren tot een prezent Wel besneen van lyf en leden Zy gelyken wel na raet, Ja van boven tot beneden Alles krekjes op een draet. Zoo dat hy in korten tyd, Dertien Kinders kreeg met vlyt d’Eene meyd quam voor de ander Is dat niet een slegt bescheid en een jongen Alexander Is ’t niet slegtjes overleyd. ’t Is een puikje van een vent, Zyn ’s gelyk nog onbedend en hy mag de roem wel dragen Ik voor my het lust my niet Zoo een zaek my zou behagen Want na vreugde komt verdriet. Trekt nu aen de wiegeband En zingt zuya kleine quant Zuia, zuia, kleine kindje Hoord hoe huild dat zoete lam Taet die haertje, Mem die mindje, Wyl ze u geven moet de pram. Nu moet hy aen ieder meid Geven in agt dagen tyd, Eenen daelder voor haer Kindje Tot een regte onderhoud, Denkt eens hoe dat snoepig vrindje Nu zyn hoofdje zit en klouwd. ’K wed hy zit dien sneukelaar Met de handen in het haer,
En dat hy roept laes ach armen Hoe heb ik myn zelfs misleyd, Met myn minnezieke darmen Maer ’t is nu te laet beschreyd. Een hy nemen tot een vrouw, en dat nog een van de besten Die twee Kinderen bezit, Die zal hy nu moeten mesten Denkt hoe lykt ons Oomkool die. Wynkoopers Knegts altemael Myd u dog voor zoo’n onthael, Wild v zaken beter klaren Dan zoo zult gy niet als hy, Zoo bedroeft ten haring varen En geraken in de ly. Venus Jagers wie gy zyt, Gy ook deze zaken myd Wild gy op venus akker bouwen, Zoo ziet toe al wat gy doed Aers zal ’t u hier naar berouwen Gelyk dezen armen bloed. Daerom raed ik u ten best en ik zeg ’t u ook voor ’t lest, Laet u niet te veel bekoren Door vrouw venus kleine guit, Of gy zult in ’t kort u ooren Krabben, en dan is ’t verbruid.
Cookies on Poetry Cove