Stem: ô Wereld vol van overdaad. Leander. ACh Liefste mijn Godin, Schenkt my uw trouwe Min, En denkt eens op de deugd, Uyt de Trouw spruyt alle vreugd, Philis. Maar ook wel uyt den Trouw, Spruyt menig druk en rouw, Ik heb my liever te begeven, Alleenig te leven, Eer ik my bedroeven zou. Leander. En weet gy niet Philis, Wat voor verblindheyd is, Dat gy de Trouw versmaad, En mind d' eenzame-staat, Die zijn Trouwtje wel vol-ent,
't Is een Heylig Sacrament, Gy kunt het versterken, Vol zalige Werken, Die met zijn Portuur Vol-ent. Philis. 'k Verfoey Leanders raad, En blijf liever in d' Maagden-staat, Zo klaar als een Fonteyn, Zeer zuyver ende reyn, Leander. Wel wat 'k zugt en wat 'k ween, Ik bevind my alleen, Mag ik uw niet Trouwen, Mijn Dood zal uw rouwen, Want ik Trouw noyt anders geen. Philis. Leander door uw' klagt Verfoey ik 't Mans-Geslagt, Want die een Man beproeft, Is zomtijds heel bedroeft Door het baaren van de Vrugt, Spruyt zo menig druk en zugt, Veel zijn der Gebooren, Maar menig verlooren, Tot haar Ouders ongenugt. Leander. En waarom dog d' Man veragt, Wie heeft uw voort-gebragt? Gy zijt van een Vrouws-Gebroed, Tot Mans-zaad op-gevoed, Adieu mijn Godinne zoet, Gy krenkt mijn Natuur en Bloed, Adieu mijn Godinne, Die geen vreugd kan verwinne, Die mijn Zaad verdrogen doet.
Cookies on Poetry Cove