Stem: Schoon Cato. O booze wereld vol bedrieglykheid: Die menig mensch tot alle kwaed verleid? Om Geld en Schat, om rykdom staet en goed: Dat meenig kost het leven Goed en Bloed. Een Koopman ryk van veel Goed ende Schat: Woonagtig binnen Meurs die Schoone Stad: Had eenen Zoon zeer ryk van goed verstant: En wel begaeft trots ymand in het land. Ook had hy een dienstmaegd vroom en eel: Een jonge Blom gerukt nooit van haer steel Waer op de Zoon zyn jonge zinnen slaet: En haer met liefde en gunst steeds tegen gaet. Myn wel beminde sprak hy haer steeds aen In eeuwigheid zal ik uw nooit af gaen, Ik min u eeuwig in veel eer en deugd: Gund my maer weer uw teere lieve vreugd. De jonge maegt van schaemte schier bezweek Wanneer de Ryke Zoon haer zoo aenspreekt En zy gaet zoekt een maegt met meerder Goed Uw Vader draegt op uw te hoogen moed. Gy zeid Behuist; Behoeft en ryk van Geld En ik een arme dienstmaegt slegt gesteld: Die om myn kost moet werken dag en nagt Dies laet de min vry uit uwe gedagt. De Iongeling die sprak myn waerde vrouw, 'k Zweer by den Hemel, 'k zal uw zyn getrouw Misgund myn vader ons den Echtenband; Zo trek ik stil met u voort uit het Land.
Ontfangt myn waerde Ziel tot onderpand, Tot Echte trouw, dees fyne Diamant 'k Zal meerder blyk uw toonen van de min Of 't Vader spyt myn schoone A[e]rds godin. Hy strykt het kleet van zynen Arm bloot, En met een mes in eenen Ader stoot Schreef met zyn Bloed zyn onverbreekbaer trouw Dat hy haer eeuwig minden voor zyn vrouw. Dees Ionge Blom nam Diamant en brief; Gep[r]ent met Bloed, van haer beminde Lief Men z[w]oer malkaer in eeuwiglyk verbont t' Leven? en uit zuivre liefde grond. Natuur en liefd' verbande het gezugt, De Ionge maegt wierd van haer Lief bevrugt: Maer alzoo haest als Vader dit vernam Verstiet hy haer zeer toornig ende gram. Hy sprak zyn Zoon met deze reden aen Gy wulpze Fielt, wel wat hebt gy gedaen Uw eer bevlekt aen zoo een arme slet Daer gy zoo vast uw zin hebt op gezet. 'k Wil dat ghy haer zoo dadelyk verlaet, En trouwt een Iuffrouw nevens uwen staet Of 'k maek u basterd van myn groote goed En jaeg u weg van vriende en naeste bloed. Myn Vader 't zal dog eewig niet geschien Dat ik van myn beslaepen lief zal vlien; Die my zoo schoon is als een beeld op aerd Dus bid ik dat gy al uwe reeden spaerd. De vader sprak heel toornig en verwoed, Ik zal u dwingen dat gy myne wille doet, Al gaet zy schoon by u met kinde zwaer, 'k Zal door het Geld uw dwingen wel van haer. Hy heeft daer op zynen Dienstmaegt ontboon En sprak, zie daer, dat zal zyn voor u loon,
Daer zyn twee Hondert Kroonen voor uw eer: Vertrekt daer mee, en komt dan nimmer weer. Neen sprak de maegt myn Eer myn beste hoop. Zyn voor twee hondert kroonen niet te koop: Houd vry dat Geld en neemt daer van vermaek Ik laet aen God bevolen deze wraek. Dus g[in]g zy heen met tranen vol van rauw. Hy dwong zyn Zoon voort tot den Echten trouw, De Huwelyks dag die wierde vast gesteld! Schoon dat het hem in zyne herte kweld. De Ionge maegt verloste van een Zoon; Terwyl hy stond met de andere in geboon, De trouw dag kwam men zou te Kerk gaen Iuist het die maegt haer Kerkgang doe gedaen. Zy zag haer Lief daer voor den Priester ach! Te trouwen staen, zy maekten haer geklag, Nu moet ik zien myn vyandin voor oog? Geklaegt het God zy in den hemel hoog. Daer leid myn eer geworpen in het zant; Daer myn beminde, daer 's uw diamant! Daer is uw Schrift, geschreeven van uw bloed Dat myn eylaes de droeve dood aen doet. Zy nam een Mes en stak het met veel smert Ten boezem, in haer hoog bedroefde Hert; Hy viel als dol op 't doode Lighaem neer; Beklaegd' haer dood en schreide om haer eer. Weg Waereld, weg met alle listigheid, Die myn eylaes zo schandelyk heeft verleid, Ik draeg de schult en vloek myn vaders raed verliet ik haer, ik de ander ook verlaet. Ik stort op myne vader deze schant; 'k Verlaet myn Huys 'k trek na een ander Land: Daer myn geen vriend of maget meer en [k]en Nog niemand weet waer ik gebleven ben.
Dus trok hy heen, verliet zyn lieve bruid, Tot Vaders schand en trok de Landen uit, De Vader wierd van zyn verstand berooft Liep tot zyn eind met een krankzinnig hoofd. Gy ouders geeft u Kinders goede raed, Al zeid gy Ryk de Arme niet versmaed: Breekt nooit den Trouw die God besloten heeft: Op dat gy t'zaem in vreugd' en welvaerd leeft.
Cookies on Poetry Cove