Skip to content
1791

De nieuwe Overtoomsche marktschipper

Anoniem

Stem: Ik ging lest Wandelen. Ik ging lestmael de willige boomen [t]ellen, En daer ontmoete mij een zo brave Tas: Ik speculeerde op de Ionk gezellen: die der de schoonste in de Noppen was. Het was een dienstmaegd zo ik kon bespeure Maer als een Juffrouw was zij aengedaen: Sij droeg de Sleutels van haer meesters deuren Alleene bleef zij voor een Tuijne staen. Ik heb mijn Hoedje zo fraeij afgenomen En ik bood haer zo minnelijk goeden dag, Ik zij schoonkind wie wagt gij hier t'komen; Dat gij alleenig hier zo staet en wagt. Ik zeij Ionkman ik heb niemand te wagten Ik heb Gasten gehad die zijn gegaen: Dat heeft geduu[r]d drie dagen en drie Nagten Lust u een Glaesje blijft niet buiten staen. Doe ik dat hoorde trad ik bij haer binnen Ik zij schoon kind dat Glaesje lust ik wel! Ik heb een juweeltje ik wou 't wel leenen Ik denk voorwaer dat gy 't houwen zel. Hebt gij een juweeltje laet mij eens kijken Mogelijk heb ik daer een doosje toe, Dat zou mijn zeker zoo wel gelijken, 't Sou mijn gelijken zoo ik het vermoe. Als Cupido 's Pijltjes waeren verschote:

Doen is hy opgestaen en heen gegaen, Dat heeft dat schoone Kind nog niet verdroten, Zy zey Ionkman en wil niet van my gaen. Ik schoot dat schooen Kint van minne lonken. En twee bruin Oogjes die zy op mijn sloeg, Dat dee myn Iongerhertje ontfonken, 'k Gaf haer een kusje voor haer Roder mond.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
De nieuwe Overtoomsche marktschipper · Anoniem · Poetry Cove