Op de Wys, Van de Verotte Schelvis. 1. WAt hoord men in ons Land, Een mond-gevegt uit de Courand; Het meest is wat men praet,
Hoe ’t met den Oorlog gaet, Het scheind wel een geleerden man, Die maer de Crand grift leesen kan, En als men ’t wel versind, Is ’t merstendeel maer wind. 2. Die veel uit Cranten praet, Het meest met leugens ommegaet: En meenig begrypt het niet Het geen de crand bediet; Een lompert die veel discoureert, Verstaet de crand somtyds verkeert, Nog wil hy in de schyn De wyste syn. 3. ’k Sag ’er laest twee loopen rad, Gelyk als gekken door de stad, Sy sogten een Na courand, Wie daar de slag gewonnen had, Al voor Breslau die schoone stad, De crand gaf tot hun spyt Geen regt bescheid. 4. Die vast aen de crand gelooft, Is seeker van ’t verstand berooft, Hy volgt de Sanger naer, En meld leugens en waer, Maer die wil weeten regt bescheid: Vervoegt hem selfs na den streid En helpt wie hy is gesind Als een trouw vrind. 5. Hier vegt men met de mond, Als Mavors knegten in het rond, Maer daer ’t gaet pief, pof, paf,
Blyft men van af, Al weer wat nieuws in de Courant, Daar is een Engelsche Vloot geland: Leest de Londensche brieven maar ’t Is kool of waar. 6. Leest de brieven uit Parys, Daar wind Vrankryk ter Zee een prys, ’t Verlies dat schrapt men uit, Men schryft daar al van buit, Den eenen houd het voor parool; Den ander zegt ’t is Fransche kool: Dan gaat het Crant gevegt weer aan Van Leeuw en Haan. 7. Leest de Brabandsche Courant, Daar is victorie in het Land; Van de Ongaarsche Koningin Haar overgroot gewin; Daar is de Prins geheel te niet; Als men Berlynsche brieven ziet: Dan is hy weer te veld, Die dapperen held. 8. En leest men de brieven naar, Al van den rus of zaar; Daar vind men de schelmery, En roof van alle zy: Daar komt den Turk op been, Den Prins door Moravie heen, Om de Zweeden te houden staan, Hoe zal dat gaan. 9. Wat driemaal de Courant vermeld, Dat word voor vast verteld,
Al is het by geval Dat nog geschieden zal: Daar over maakt men hier krakeel, ’t Is waar of niet, ’k zie ’t meestendeel Voor groote gekken aan: Die niet aan gaen. 10. Het meeste Courant gevegt, Geschied daar men het eerste zegt, Sa hospes of Waerdin, Komt schenkt een Glaasje in; Godt Bacchus is die Generaal; Van deeze Helden altemaal; Die voert haar aan den streid; In korten tyd. 11. Den eenen die is voor den Frans, Den ander op de Pruis zyn hand: Het best is dat ’er wordt, Geen bloed gestort: Zy gebruiken ook geen schietgeweer, Maar gaan malkaar met ’t Glas te keer, Slaa dood maakt geweld, Roept bacchus held. 12. ’k Kwam laast by een gelag, Alwaar ik hoorde en bezag, Hoe men met glas geweer Elkander ging te keer; De Kogels van Schiedam; Den Waard men voor Konstapel nam, Die Vuurden in het rond, Op bacchus Frond. 13. Zy vogten uit de Crand zoo lang,
Tot dat een rolde van de bank; Sijn neus aen een glas gekwetst, Doe dogt ik op het lest, Hier van soo dient een Lied gemaekt. Dat al de Courand wind vegters raekt; Op dat sy geen Vorsten meer, Schenden haer Eer.
Cookies on Poetry Cove