Op een Pleizierige Wys. Harmen. 1. ONlangs in de Maaneschyn, Zoo ging Harmen langs de straaten, En vond zyn beminde Tryn: Staande by haar buurvrouw praaten; Hy niet lui zo men denken kan; Boog gelyk een beleeft Jonkman: En sprak zyn beminde an. 2. Pronkje van het Fransche pad, ’t Is me lief dat ’k u mag spreeken: Ach myn allerwaardste schat; Toont dog myn weer liefde teken:
Meisjen wilt my niet versmaen; Kom laet ons in de ligte maen, Met ons twee wat wandelen gaen. 3. Tryn. Loop verwaende sotte bol: Opperhooft van alle dwaasen, Syn u Harsens op de hol; ’k Loof van ja gy syt aen ’t rasen, Weet u haring hier niet braed; Daerom keerd myn lieve maet: Weer na de passeerder straet. 4. Harmen. Tryn ik wou wel om een stoop, Dat gy myn ook wou beminnen, Want als ik met Mosselen loop: Speelen myn verliefde sinnen, Steets op u volmaekte leen, Des waeg ik een blauwe scheen; Seg geen neen; seg geen neen, seg geen neen, 5. Tryn. Wel myn lieve mosselman, ’k Win met zwafelstokken sneijen; Vry meer als gy winnen kan: Daerom wilt een ander vreijen, Die jou wederom bemind: Want ik ben myn lieve vrind, Tot het Trouwe niet gesind. 6. Harmen. Ach! myn lieve ziels-voogdes, ’k zweer u by myn nieuwe wagen,
En ook by myn Mossel-mes, Dat ik wel sal sorge draegen: Dat wy leeven met fatsoen, Ik sal voor u het kossie bloen, Soete Tryn ach! wilt het doen. 7. Meld ik werk ook in de Baen, En aen het Hyblok in de Soomer: ’s Winters sal ’k om Turf gaen, Na het Veen ik ben geen droomer; ’k Kan ook Netjes braeije trant, Ach! genaden myn liefde brand: Als een Kaers in de Lappemand. 8. Tryn. Al kond gt nog eens soo veel: Nog sult gt myn niet bekooren: Harmen. Lieve Tryntje ’k ben soo Eel, Ach! sy vlugt en wil niet hooren, ô! Daer is voor myn geen hoop: Nu ik niet als blaeuwe loop, Dog ik geef nog weinig hoop.
Cookies on Poetry Cove