Skip to content
1784

De Nieuwe Oost-Indische rooseboom

Anoniem

Op een pleisierige Voys. 1. SPaar, Meisjes, vry; Al uwe Tover-Lonkjes,

Ik schouw die Minne-vonkjes, ’k Haat die slaaverny: Een ander kan uw’ vlammen blussen ’k Sal my voortaen wel wagte u te kussen,

Die uit een droog bed op wil staen, Moet met geen Meisjes omme gaen. 2. ’k Heb eens bemind

Een soo bekoorlyk Meisje, Seer poesel blank van vleisje Maer ik was verblind Waer ik my keerde of heene wende,

’t Was zugte, dugte, klagte, sonder ende. ’k Liep als een zots kap door de stad Die syn verstand verlooren had. 3.

Maer nu ter tyd, Geef ik om Leonoortje, Hoe schoon sy is, geen oortje, ’k Ben die sotheid kwyt;

’k Wil om een meid myn vryheid niet verliesen, Maer ’k sal voortaen de roode Bay verkiesen: Want, is men van het drinken moe Men slaept gerust tot ’s morgens toe.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
De Nieuwe Oost-Indische rooseboom · Anoniem · Poetry Cove