Toon: Het was of zy 'et my zeide, &c.
WIe wenscht voor dit leven te zijn een Koninks kind?
Of die macht en rijkdom mind?
Wy Harders van schaapen,
Noit slaapen
In't waapen,
Ons rusten,
Met lusten,
Wij hier in niet raapen;
't Hof achten wy niet meer als wind.
2. Zijn vermoeyt de leeden, wy gaan aan beek, of bron,
En ontschuylen daar de Zon,
Waar Zephirus winden
De Linden
Verbinden
t' Omhelzen
De Elzen,
Waar d' Eik hem laat vinden.
Niemand zich geruster bevon.
3. Lust ons tijd-verdrijf, ieder zoekt zijn Harderin,
Die hy smeekt om weder-min;
En doet dat zijn klachten
Verwachten
't Volbrachten;
Doet minnen
Haar sinnen
Geheelijk verkrachten;
Tot liefd' in haar krijgt een begin.
4. 't Hof is in 't beminnen geveynsdt en vol van list,
Zo dat meenig hem vergist;
Want meenigen Ionker,
Of pronker,
In 't donker
Zijn lusten
Uyt blusten:
En daar mee ontzonk 'er
d' Eer; eer dat me Iuffer het wist.