Toon: Ballet Bronkhorst.
PHilles Oogen,
Door lonkjens altoos blijer,
Hebben wel eer
My bewoogen,
Te worden haaren vryer;
Maar nu is 't veer.
Nu zy mijn hart
Beprikkelt heeft met smart,
En ik mijn zinnen
Haar, door het minnen,
Heb laten winnen,
Stoot zy my in gevaar,
Om dat, om dat ik niemant min als haar.
2.
Mijne pijnen
Bruykt zy tot lekkernijen
Voor haren geest.
Hoe kan 't schijnen,
Dat zy mijn smart en lijen
Noch eens geneest?
Neen, neen, ik schaf
Voor eerst dit vryen af.
Wil zy niet achten
Mijn droeve klachten,
Zo zal ik wachten
Tot zy haar eens bedenkt, bedenkt, bedenkt,
En graagh my het Ia-woord schenkt.
J.van D.